DTRUY0142_0143_9270

’t Was op zekeren zomerdag. Twee ruiters kwamen met hun paarden den Maaseiker steenweg afgereden. De eene ridder zijn paard was blind. Langs de steenweg stond er toen een kapelleken, waarin een schilderij hing van O.L.Vrouw van Bijstand. De ruiter, wiens paard blind was, sprong eraf, laadde zijn geweer en ging tot bij het kapelleken en hij zeide tegen O.L.Vrouw "Gij, zwarte daar, zoo gij wat kunt, laat dan mijn paard zien, en maak dat ik blind worde". Daarmee schoot hij zijn revolver af. De kogel kwam juist terecht in het hart van O.L.Vrouw en aanstond vloeiden er drie druppel bloed uit. De ruiter sprong weer te paard en werd met blindheid geslagen terwijl zijn paard weer opnieuw zag. Hij reed nog een vijftigtal meters verder, en toen viel hij plots dood van zijn paard. Nu nog kan men het gat in de borst van dat beeld van O.L.Vrouw zien. De oude kapel is thans afgebroken, en een nieuwe werd daar ter eere van O.L.Vrouw gebouwd, en de schilderij werd in plechtige processie naar de kapel gebracht.

SINSAG 0186 - Begegnung mit Gewitterdämon    SINSAG 0186 - Begegnung mit Gewitterdämon   

SINSAG 0141 - Finger des Riesen in den Stein eingedückt    SINSAG 0141 - Finger des Riesen in den Stein eingedückt   

Twee ruiters die over de Maaseiker Steenweg reden, hielden halt bij het kapelletje van Onze Lieve Vrouw van Bijstand. De ruiter wiens paard blind was, sprak tot Onze Lieve Vrouw: Jij, zwarte daar, als jij iets kunt, zorg dan dat mijn paard ziet en dat ik blind word". Bij deze woorden loste de ridder een schot met zijn revolver. De kogel belandde in het hart van Onze Lieve Vrouw en deed het beeld bloeden. Zodra de ruiter op zijn paard sprong, werd hij blind en kon zijn paard opnieuw zien. Vijftig meter verderop viel de ruiter dood.

D. Truyen, Leuven, 1946

5. Sagen - Legenden

limburgs (noorden)

fabulaat

Onze Lieve Vrouw van Bijstand (Lanklaar?)    Onze Lieve Vrouw van Bijstand (Lanklaar?)   

Lanklaar    Lanklaar   

Maaseiker Steenweg    Maaseiker Steenweg