Hoofdtekst
Dat waas van die familie van Biênders allemaol, dao waas mie groetmoeder ouch van, en die woenden op daen huof, op De Licht wie ze zègge. En dae ging onger aan de Auw Maas - dao is ’n hoes mèt e paar köp van väör, dao höbbe die van Jacobs gewoend allemaol - en dao ging dae vrieje. Dan meusj er natuurlik dao van den huof komme, hiej op de witte kapel aan, en zjus vuer de kapel - dao waas er gedrejd vuer hiej opaan nao de Auw Maas te komme - dao zaat e ketje vuer hem, en dat ketje sprong hem altied zoe maar vuer z’n veut, vuer hem op. Dow dach er zoe: "Maa waat is dat?"Iè hauw al ins mèt hem gekald: "Doe nondendzjuse vrekden aap, gank toch vuer mich oët". Iè stampde nao hem en dow zuote zoeväöl vuer hem dat er neet mie duor kos. Het zaat vol zwarte ketjes.Dat haet er altied vertèld, dat woer aan ederein vertèld. Waat waas de deinge daovan? "Alweer die van Hagemans, alweer die heks" zagte ze, want op den huof waas niks, zjus die paar hoezer wujer aan dae pièreboum.
Onderwerp
SINSAG 0604 - Die vermehrten Katzen
  
Beschrijving
Een man die zijn vriendin ging opzoeken, zag bij de witte kapel een katje op de grond liggen. Omdat het katje de hele tijd voor zijn voeten liep, stampte de man naar het dier. Wat verderop verschenen er zoveel zwarte katten dat de man niet meer verder kon.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
111
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Dilsen   
