Hoofdtekst
Me broere, in d’n eest’n oorloge, miek vele kas van e kleen karretje. En omdat er niemand an dat karretje ekomm’n en adde - e wos binn’n erop’n in de klasse veertiene- en ade wieltjes ofedaon, en bacht’n en oederwetsche kasse estok’n, bov’n. Me wund’n up d’n Werf. En in ’t midd’n van ’t geweld van d’n oorloge, e ja, ‘k zat ik dao binn’n, mi me schoonzuster, ommekeeje, ‘k oorde etwot bov’n, die zuk en indeliks geruchte miek bov’n, en indelik geruchte. J’ad epeisd, ’t is e bomme die volt up ’ t dak van ’t uus. En da deurde zo lange, dat geruchte, da deurde zo lange. Nu, eindelik, dat viel stille. ‘k Zegg’n teg’n me schoonzuster, teg’n Lène, ‘k zegg’n: “Ik ên verschot’n! Ik zien benauwd!” - “Ik oek,” zeg ze. Mao ‘k zegg’n: “Da’t ol is da ’t wilt, ‘k moet’n wet’n van wao da dat komt. Ja, me benauwtied gao meschien weggaon.” ‘k Gienk bov’n; ’t waor’n de twee wieltjes van dat karretje, die deur d’n daover van de auto’s die passierd’n, heel d’n oorloge, die wegeschov’n waor’n deur ’t gedaover, van bacht’n die kasse en die dao up de straote, in ’t midd’n van d’n zolder dao toen plat viel’n, en zuk e gerucht miek’n! En dat waor’n toen twee schaomel wieltjes! En ‘k peisde da ’t e moenster wos, bov’n, dat ’t toverie wos!
Beschrijving
Een man had tijdens de eerste wereldoorlog een kast gemaakt van een versleten karretje waar hij de wieltjes had afgeschroefd. Op een dag was de zus van die man samen met haar schoonzus in huis, toen het tweetal plots een hels lawaai hoorde, dat van de zolder leek te komen. Aanvankelijk geloofden de twee vrouwen dat er een bom op het huis was gevallen, maar daarvoor hield het geluid te lang aan. Achteraf bleek dat de wieltjes van het karretje op de zolder waren omgevallen en weggerold tot ze met een slag op de straat waren terechtgekomen.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (poperinge en omstreken)
139
WOI
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Poperinge 
Poperinge 