Hoofdtekst
En ’t drèèf ton ’n kèèr entwad in ’t wit, weet je wê. En de dee die achter schullen goengen gwist ên liepen weg. En ’t was doar e vint die euder benauwd miekte, en je was in ’t wit geklèèd. Zoe die mênschen leggen kerdèlen op ’t strange voe schullen te vangen, en ’t was èèn die gezeid ade tegen êm: “Ik zien voe niet benauwd”. Ook zoeie mêns, e matsenoare of etwoar etwadde. En osten op ’t strange kwaam die woaternekker laag toa mi ze witte kostüme an en je liep weg.
Beschrijving
De mensen die op het strand schollen gingen vangen, liepen allemaal weg bij het zien van een man die in het wit was gekleed. Zelfs de dapperste kerel die beweerde nergens bang voor te zijn, liep weg bij het zien van die waternekker.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
1.1 Watergeesten
west-vlaams (kust)
131
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Oostende 
Oostende 