Hoofdtekst
Mer dao maakden ze ouch dingese van, gräpkes van ouch éh, want Merie vertèlde mich, zijn mooder had hum vreuger vertèld, dao waor ene jóng en e mèisje van Laoneken, die vrijdden mètein, en toen gingen ze nao Smèirmaas, dao waor zeker get te dansen of get, en toen zag dèi jóng dan tegen zijn leefste: "Hie hebs-te dèi roeje zakdook" hé, want ze mósten dan ouch weer hielangs gaan hé, langs Hocht weer (N.B. onjuist) veur es weerewouf dèks zou kómmen. En es ze dèi roeje zakdook, es er âfkump, dan guufs-te (geef) dèi, dangeit er eweg. Mer nów had, toen keem dèi weerewouf en zij gaof, en ee pakde dan dèi zakdook en toen snapde hem dèi weerewouf dat uit zijn han (handen) en staok het in zijn mónd. En wie dèi jóng terugkeem, dèi waor dan zijn behoefte gaon doen of ich wèit neet wat, toen zag er zoe: "Hebs-te hem gezeen?" "Jao, zag het, ich heb hem de zakdook gegeven." Mer toen had er de vezels van dèi zakdook nog in zijne mónd hangen. Dao gelöüfs-te bekans niks van hé? Jao en anders weit ich dao ouch niks mier van.
Onderwerp
SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.   
Beschrijving
Een jongen uit Lanaken die met zijn vriendin naar Smeermaas ging, sprak onderweg tot het meisje: "Ik moet even een boodschap doen. Hier is een rode zakdoek. Als er een weerwolf op je af zou komen, gooi die zakdoek dan naar zijn muil". Even later kwam er inderdaad een weerwolf aangelopen, die de zakdoek uit de hand van het meisje griste. Toen de jongen terugkwam, had hij de vezels van de zakdoek nog tussen zijn tanden.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
R/XII/500
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Rekem   
Plaats van Handelen
Lanaken   
Smeermaas (Rosmeer)   
