FVANH0377_0378_18299

Er was ’n oud boerke dat zich met de duivels bezig hield en heel alleen weunde in een afgelegen hoekje van de gemeente met een maarte.De maarte had al dikwijls gezien wanneer er dievelings dorpelingen naar haar baas kwamen, dat hij dan de raad die hij gaf las in een groot boek.Op een zondag dat haar baas naar de hoogmis was, had zij het boek bemachtigd, en was er beginnen in te lezen. Ongelukkig had ze te ver gelezen en daardoor had ze de duivels uit de hel geroepen. Ze had danig verschoten van deze verschijningen dat ze het boek dicht gooide en niet verder meer durfde lezen, zo wist ze de formule niet om de duivels weer te doen verdwijnen. Met satanische wellust dansten de duivels rond en de maarte zag met de schrik op het lijf dat haar meester elk ogenblik kon thuiskomen en dus weten zou dat ze zijn toverboek had doorsnuisterd. Dat zou haar van zijn kant een hele resem miserie kosten. Ze smeekte de duivels te willen vertrekken, maar overtuigd van hun almacht tergden ze haar met te beloven dat ze zouden verdwijnen indien ze hen iets konden doen doen dat ze niet konden uitvoeren.De maarte martelde haar hersens om al het moeilijke dat ze maar vinden kon uit te peinzen. Plots dacht ze aan een zak lijnzaad die nog op de zolder stond. Vliegensvlug ijlde ze naar de zolder, greep de zak lijnzaad, stormde er mee naar beneden, buiten naar de houtmijt en gooide hem met een brede zwaai over de houtmijt uit. "Daar", zegde ze, "raap al die lijnzaadjes weer bijeen, en in tien tellens moeten ze weer in de zak zijn!" Maar haar woorden waren nog niet koud of al de vlaszaadjes waren door de duivels van tussen het hout gehaald, veilig opgeborgen in de zak en de zak weer op zijn oude plaats op de zolder.De tijd drong meer en meer en einde raad greep de maarte een emmer zoetemelk en een emmer kernemelk, goot die samen in een grote kuip en beval aan de duivels: "Daar, scheidt die twee soorten melk van elkaar." Een ogenblik was het akelig stil. Een geweldige beroering was in de melk zichtbaar. Met starre ogen keek de maarte naar de witte massa en dan hoorde ze een ijselijke schreeuw: "Dat kunnen we niet!"Een rook van solfer bleef enkele ogenblikken in de kamer hangen en wanneer het weer stil was en de melkkuip geen rimpelke meer vertoonde, begreep de maarte dat de duivels weg waren.

SINSAG 0751 - Der Zauberlehrling.    SINSAG 0751 - Der Zauberlehrling.   

In een afgelegen boerderij woonde een oude boer die met de duivel omging. De meid had al vaak gezien hoe de boer mensen raad gaf door in een groot boek te lezen. Toen de boer op een zondag naar de hoogmis was, begon de meid stiekem in het boek te lezen. Omdat de meid te ver had gelezen, zat de boerderij binnen de kortste keren vol dansende duivels. De duivels wilden pas weggaan als de meid hen een opdracht had gegeven die ze niet konden uitvoeren. Na lang nadenken ging de meid op de zolder een zak lijnzaad halen en goot die in de houtmijt. In een mum van tijd slaagden de duivels er echter in alle zaadjes uit de houtmijt te halen. Daarna goot de meid een emmer karnemelk bij zoete melk en gaf de duivels de opdracht die twee melksoorten te scheiden. Even zag de meid veel beweging in de melk, maar dan hoorde ze een schreeuw: "Dat kunnen we niet!", waarna de duivels verdwenen. In de kamer hing de stank van zwavel.

F. Van Houdenhove, Leuven, 1967

2.3 Toverboeken

west-vlaams (tussen schelde en leie)

599

fabulaat

Desselgem    Desselgem