CJ014903

Sjoerde Gees wie in âld minske, dy kom fan 't Wytfean. Letter wenne se yn 'e buorren yn Eastemar tsjin ús oer. Sy fortelde faek. De minsken wienen yn myn jongejierren (om likernôch 1835 hinne) noch tige bigelovich. In fremde kat wie in tsjoenster, in pod ek. Op it Rebyntsjenêst wennen âlde lju, dy hienen 't slim topakken. It jongfolk fangde us in grouwe pod, der bounen se in doaske bovenop en dat stutsen se yn 'e brân. Doe joegen se dy pod troch 't goatsgat hinne, it hûs fan 't Rebyntsjenêst yn.
De âlde lju tochten net oars as sy hienen de kweade yn 'e hûs. Dat ha se ek altyd folhâlden. (geen sage, maar wel een staaltje van bijgelovigheid)

Bijgelovige mensen dachten vroeger altijd dat katten en padden heksen waren. Kwajongens vingen eens een pad, bonden een doosje op zijn rug en staken hem in de brand. Vervolgens gooide ze de pad het huis van een oud echtpaar in. De oude mensjes waren sindsdien doodsbang en waren ervan overtuigd dat zij 'het kwaad' in huis hadden.

Collectie Jaarsma, verslag 149, verhaal 3 (archief MI)

2 januari 1967

Sjoerde Gees    Sjoerde Gees   

Rebyntsjenêst    Rebyntsjenêst   

Witfean    Witfean   

Eastermar    Eastermar   

2013-03-01 14:46:21