Hoofdtekst
Mer toen waoren de lui: bijgelouf hé, bang veur alles hé, hé. Ich pak noe: dao laog ene mins euver èird (aarde), jà, ze bleven dao bij waken hé. Dan waor ‘t: och, er stond op de kas, hahaha, er stónd op de kas, zagten ze dan en g’löüf ‘t, dao durfde geine in die plaots nog te kómmen.PK: deden ze dat van schrik, zoe blijven waken?Jao ze waoren bang es er weer levendig woer. Daoveur waor dat, dao bleven ze bij waoken, nach en daag, drij daog.
Beschrijving
Wanneer er iemand gestorven was, bleven de mensen drie dagen en drie nachten bij de dode waken. Men was immers bang dat de dode weer levend zou worden.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (maasvallei)
L/I/567
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Lanaken   
