MVANK0270_0271_9987 - Variant

Do hee hie ne mens gewerkt: Jan Hendrickx en dieje hee da zelf beleefd. Hij was nog ne joenge mens en dieje ha gere wa vanne wereld gezien. En hij pakt zijn stokske en hangt zijn pakske eraan, da was nie veul zanne, want in diejen tijd hadde de mense nie veul. En hij was al wijd gegaan want do was ook geen gerij of zoewe he. ’s Nachts sliep hem inne schure en deur den duur was zijn ete toch op. En hij zei tege do een vremmes "as ge me ne kilo bloem geeft, kan ik mijne kost verdiene" want hij kost goe pannekoeke bakke. Da vremmes zei "ginder is een kasteel, do spookt het, gaat do ma nie henne, do komde nie levendig uit". Ma da was een schoon kasteel en hij gink do zijn koeke bakke inne keuke. Pardaf, do viel iet, ’t viel inne stanhoek en ’t was een hand. Pardaf, do viel wee iet: ’t was wee een lichaamsdeel. Zoewe bleef da dure tot heel ’t ding bijeen was, allee seffens was er ne hele mens. Jan zei toen."Komde van God, sprektkomde vanne duvel, vertrekt".Toen zee da gedoe tege hem "ik hem hie al zoeveul jare terug gekome, ma nu zijn ik verlost, nu is al wa ge hie zie veur u ma ‘k hem nog ievers een schat begrave, ’t is er mee een Spaanse geit ingerede en ’t moet er mee een Spaanse geit uitgerede worre, hie is nog een stuk papier, da moete ontcijfere, dan is ’t veur u, en ge moet ma drie kere over de nere inne schuur gaan dan zal u een lucht opkome. Ma de Spaanse geit moete zelf vinne". Jan op gank! Ma hij kost die Spaanse geit slecht vinne, deur den duur kost hem ze toch vinne. En hij gink over de schuur en hij wist sebiet wo hij de Spaanse geit veur de ploeg moest spanne en hij her veul dings gevonne en hij hee zijn heel leve goe veurts gekunne.

SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz.    SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz.   

Toen Jan H. op trektocht was, klopte hij aan bij een oude vrouw en zei: "Als je me een kilo bloem geeft, dan kan ik pannenkoeken bakken", waarop de vrouw antwoordde: "Daarginds is een kasteel, maar het spookt er. Ga er dus maar niet naartoe, want dan kom je niet meer levend buiten". Jan ging toch naar het kasteel en begon te bakken. Toen Jan bij het vuur stond, vielen er een aantal mensenbeenderen naar beneden. Even later stond er een volledig geraamte in de kamer. Jan zei: "Kom je van God, spreek dan. Kom je van de duivel , vertrek dan". Daarop antwoordde het spook: "Ik ben hier al zoveel jaren komen spoken en nu ben ik eindelijk verlost. Al wat je hier ziet, is voor jou. Ik heb ook nog ergens een schat begraven. Omdat die er met een Spaanse geit is in gereden, moet die er ook met een Spaanse geit worden uitgehaald. Je moet deze schatkaart proberen te ontcijferen en driemaal over de dorsvloer in de schuur lopen". Jan heeft de schat gevonden, waardoor hij de rest van zijn leven in weelde heeft kunnen doorbrengen.

M. Vankerkhoven, Leuven, 1964

1.4 Luchtgeesten

limburgs (grensgebied kempen-hageland)

701

fabulaat

Jan    Jan   

Spaanse geit    Spaanse geit   

Kwaadmechelen    Kwaadmechelen