HSCHO0493_0493_11098

36 Ik dacht dat het lange verhalen moesten zijn.I Ja, dat mag ook.36 Ah, maar ik zeg: "Wie weet dat hier?" Ja, van spoken weet iedereen hier. Ik ken er ene … Vroeger op het Kerststraatje, waar nu de Kanaalstraat is, hij woonde dan daarboven. Ja, dat zult ge niet kennen, zeker? Het was zo’n eenzame, die sprak nooit met iemand. Hij was van Veldwezelt afkomstig en die had daar … op de … Vroeger, voordat de tram liep enzovoorts, spookte het daar ’s avonds altijd. Als de mensen langs kwamen met fietsen, en voetgangers. Na een paar jaar hadden ze hem ontmaskerd. Een paar kerels van Hees hadden hem eens ‘tussengepakt’ (= onder handen genomen). En toen scheen het die van het Kerststraatje hierboven te zijn geweest. Verstaat ge? Die z’n - hoe moet ik zeggen? - frustraties wou uiten. Die sprak met niemand soms, noem maar op. Niet dat hij ruzie had ermee, hoor. Maar zo verwerkte die man z’n frustraties. En toen hadden ze hem gepakt. Hij had eigenlijk nooit iemand kwaad gedaan, alleen maar schrik aangejaagd. Verstaat ge?I En dat was hier in de buurt dat hij dan spookte?36 Hier, op de Steenweg (= Maastrichtersteenweg).I Ah zo, ja.36 Dus Lafelt, Veldwezelt, Hees. Hij was van Veldwezelt, hé. Dan ging hij daar naartoe - naar z’n familie, zeker - en dan kwam hij ’s avonds als spook. Niet spookrijder, hij was spookganger. Leuk, hé. Maar in Kanne wisten ze toch zeker een deel meer, nee?

Op de Maastrichtersteenweg hadden de mensen al vaak een spook gezien. Op een dag ontdekte men dat het vermeende spook een eenzame gefrustreerde man was, die de mensen de stuipen op het lijf joeg.

H. Schoefs, Leuven, 1996

1.4 Luchtgeesten

limburgs (groot-riemst)

36A 493

fabulaat

Vroenhoven    Vroenhoven   

Maastrichtersteenweg    Maastrichtersteenweg