TBERG0014_0014_21838

3C Mijn ander grootvader, langs mama’s kant, die was dus niet bijgelovig. Maar die kon veel mensen genezen. Die gebruikte voor zover dat ik weet geen kruiden, maar die had magnetische kracht in de handen, en dat was een heel verstandig iemand. Hij is praktisch niet naar ’t school geweest, tot zijn vijfde studiejaar, maar hij kon toch Frans. Hoe hij ’t leerde, ik zou het niet weten, maar ik zeg het: een intelligent mens, die goed nadacht. Die kon mensen genezen. Pijnen wegnemen beter gezegd, genezen dat weet ik niet. Maar dat mocht in onze familie niet gezegd worden. Als ik mijn mama vroeg, dus later als ik volwassen was: "Maar bompa, kon die genezen?" Dat was: klak, mondje dicht. Als klein meisje heb ik horen vertellen dat bompa dus, en dan komen we toch aan het bijgeloof, bij de eerste volle maan van mei een mol vangen, mol doden en met dat bloed zijn handen wassen. En, ja en dat zou dan misschien voor een heel jaar goed zijn. Ik heb het horen zeggen dus, dat was niet voor mijn oren bestemd, ik mocht dat niet horen. Maar zoiets, dat is zoiets: wauw! Als klein kind, bompa is een tovenaar. Maar geen tovenaar in de kwade zin, in de goede zin. Want die kon boontjes uit mijn oren halen, vijf frank onder een stoel uit halen, de gewone vingervlugheid. Maar voor een kind van vier, vijf jaar is dat een tovenaar. En daarom, die mol, die mol doden en dat bloed aan zijn handen, voor mij was dat een tovenaar. Ik weet niet of dat bloed veel deed aan bompa zijn magnetische kracht in zijn handen, als je er al in gelooft. Maar er moet toch wel iets van aan geweest zijn.

Een intelligente man kon pijn wegnemen door te magnetiseren. Bij de eerste volle maan van de maand mei waste die man zijn handen in het bloed van een mol die hij had gevangen.

T. Bergen, Leuven, 2003

2.2 Tovenaars

vlaams-brabants (groot-aarschot)

3C

Grootvader van de informant

fabulaat

Langdorp    Langdorp