Hoofdtekst
Woa da Gezelle nu weunt, was er in ’t woskus oltied ’s nachts een ramulte (lawaai) en leven, precies of dat ze ’t ol in brokken smeten wot er was. Ze hoeorden ‘t, mo ze zoagen nieten. ’s Nuchtends was er nieten veranderd. De poaters van Tielt kwoamen belezen; ze han ’t nie gemakkelijk, ze zwitten dat van hundre likte. Ze kwoamen olle zeven joar, van da kwoad komt olle joare nen voet noader.
Onderwerp
SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.
  
Beschrijving
In een huis in Meulebeke hoorde men 's nachts altijd een hels lawaai alsof alles aan diggelen werd gegooid. Er was echter niets te zien en 's ochtends was er geen spoor van de gebeurtenissen. Toen de paters van Tielt het huis kwamen overlezen, druipte het zweet van hun gezicht. Iedere zeven jaar moesten de paters terugkomen omdat het kwaad elk jaar een stap dichterbij kwam.
Bron
R. Callens, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (tielt en izegem)
68
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Meulebeke   
Plaats van Handelen
Meulebeke   
