Hoofdtekst
Op ’t anker (tot L/ XXVI) dat wèts-te toch ouch woe dat waor?L/XXVI: (tusschen Rèikem en Neerharen?)Tusschen Rèikem en Neerharen, dao waor zoe ’n groete kuil, wèts-te neet woe die kwakkerten altijd zoten (zaten) te zèngen?L/XXVI: (jao, dat weit ich jao).En toen zag er zoe dat dao altijd in de nach enen dikke roëje bol vuur oets zweefde. Jà, woe ze d’raankeemen (-kwamen), dat weit ich ouch neet… Dao waor water, tot aan die kasteelderswei, dao boven op ’t Hangt hé, wèi wèt wat zich dao oets hèit âfgespèild!…PK: gewoen ene rooje (rode) bol vuur?Ene roeje bol, ene vuurbol zaot-er (daar), zweefde t’r altijd aan ’t Hangt.PK: en dèi deeg de luj dan niks èigenlik?Nein, jà, wat, wat, … ich luusterde nog neet nao dèi kal van hem (schoonvader) mer ee zaot dat dan zoe te vertèllen hé, in de valaovend es de kinder bènnenmósten (… zij nam het hem kwalijk, dat hij zo de kinderen bang maakte)…
Beschrijving
Tussen Rekem en Neerharen was een kuil waar veel kikkers zaten. 's Nachts zweefde daar altijd een grote rode vuurbol door de lucht.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.3 Vuurgeesten
limburgs (maasvallei)
N/III/530
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Neerharen   
Plaats van Handelen
Rekem   
Neerharen   
