Hoofdtekst
X: En doakèèrsen, wa was dat?Da woaren van die wuppende kèèrsen die azor ip de kerkhoven liepen ee. ‘k En dat ook nog (ge)hoard. U (als) je azo ’s nachts verbie e kerkhof goenk en ip die graven da was e kèèrse die oltend (altijd) mo van ’t ene graf ip ’t andere wupte. Da woaren doakèèrsen dan ze zein, en da woaren de levenden (bedoeld: de doden) die uut ’t graf gekommen woaren ee, dan ze zein. (…) ‘k Peisden ik dat dat ook al inbeeldieng(en) woaren, lik van al zukke dieng(en), da woaren inbeeldieng(en).
Beschrijving
Doodkeersen waren lichtjes die 's nachts op het kerkhof van het ene graf naar het andere wipten. De mensen geloofden dat het de doden waren, die uit hun graf waren opgestaan. Wellicht was dat gewoon een product van de verbeelding.
Bron
M.-R. Nijsters, Leuven, 1969
Commentaar
1.3 Vuurgeesten
west-vlaams (nw van houtland)
53.10
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Gistel 
Gistel 