CJ015712

Yn Drachten wenne dokter Keizer. Dy hie in dochter dy woarde siik. Dokter Keizer gong sels oer har, mar 't bern knapte neat op. Doe gong dokter Keizer syn wiif stikum nei Wopke fan Kûkherne ta. Dy joech har guod mei en dat naem 't bern yn.
It bern woarde doe ridlik gau better.
"Sy is wer klear", sei dokter Keizer.
"Net fan d_n guod", sei it wiif. En doe fortelde se dat de dochter guod fan Wopke ynnom hie.
"Mei dy man mat ik prate", sei dokter Keizer.
"Ik bin dokter", sei er tsjin Wopke.
"Ik bin krûdesiker", sei Wopke. "Ik sykje myn eigen krûden. Der binne guon ûnder, dêr mei beslist gjin sinne oer komme. Dan is de kracht der út. Dan helpe se net mear. Ik bin bang dat jo jou bern fan sokke krûden medesyn ynjown ha."

TM 4302 - Volksgeneeskunde    TM 4302 - Volksgeneeskunde   

Een ziek meisje geneest niet van een medicijn van de dokter, maar wel van de geneeskrachtige kruiden van Wopke de duivelbanner. Wopke gelooft sterk in zijn eigen geneeskundige methoden en moet niets van doktersadviezen hebben.

Collectie Jaarsma, verslag 157, verhaal 12 (archief MI)

25 januari 1967

Volksgeneeskunde

Keizer    Keizer   

Wopke    Wopke   

Drachten    Drachten   

Kûkherne    Kûkherne   

2013-03-01 14:46:21