Hoofdtekst
Dan nog zo'n geval, daar waren die knechts ook bezig. Die ging alle avonden naar huis en dan moest hij langs een bos doorkomen. En dan waren die andere knechts bezig: 'Daar zult ge wel eens kwalijk varen, want daar spookt het.' Maar die lachte daarmee, die had geen schrik, hij ging toch altijd. En die hadden dat toch ook eens geriskeerd met een laken over hen spoken te gaan. Maar dat was dan toch een hele tijd daarna dat zij daar al van bezig waren, dat manneke was daar zo een beetje op gesteld. Toen die begonnen te spoken, die schoot. Die had hem zo een goedkoop revolvertje gekocht. Maar toen hield het spoken op. En daarmee is dat uitgegaan, ze durfden dat niet meer.
Beschrijving
Enkele knechten hingen soms een wit laken over zich heen om een jongeman die door het bos naar huis kwam, bang te maken. Op een avond had de jongen echter naar een spook geschoten met een revolver. Sindsdien durfden de knechten zich niet meer als spook te verkleden.
Bron
W. Achten, Leuven, 1971
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
midden-limburgs
m
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Sint-Lambrechts-Herk   
