Hoofdtekst
Der wenne in sekere Oosterhof op Kuzumer by Oldekerk. Hy wie in boeresoan. Op in joun let kaem er by de froulju wei. Hy stie even buten to praten mei in oare feint. Doe gong dêr in faem by harren lâns, dy wie hielendal rôse yn 'e klean. 't Like in knap jongfaem. "Kiek," sei de feint, dy't by him stie, "doar is ook nog 'n jonge meid. Die kinstou ja krekt evn noar huus tou brengn."
"Ja," sei Oosterhof, "dat wil ik ook. Dan mout ik nait langer proatn met jou."
Hy giet fuort en rint der tsjin. Hy sjocht har noch rinnen. Sy rint op it sânpaed. Hy is oan har ta en sil mei har prate en dan is se ynienen fuort, krekt as is se yn 'e groun weisakke.
"Ja," sei Oosterhof, "dat wil ik ook. Dan mout ik nait langer proatn met jou."
Hy giet fuort en rint der tsjin. Hy sjocht har noch rinnen. Sy rint op it sânpaed. Hy is oan har ta en sil mei har prate en dan is se ynienen fuort, krekt as is se yn 'e groun weisakke.
Beschrijving
Twee jongens zien 's avonds laat ineens een mooie dame in roze kleding voor zich uit snellen. Als ze besluiten haar te volgen, is ze ineens verdwenen. Het is een spookverschijning.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 160, verhaal 1 (archief MI)
Commentaar
28 januari 1967
Naam Overig in Tekst
Oosterhof 
Oosterhof 
Kuzumer
Kuzumer
Naam Locatie in Tekst
Oldekerk
Oldekerk
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21