Hoofdtekst
Mien voader’s voader vertelde dikkens dat ne in gank was met nen hoend “Klinkaard” genoemd. Oet zien vrouwe benauwd was voe olleene in den doenkeren te goan, ze[i] ne: “Klinkaard, goa mee met mien vrouwe”; je gienk mee en bleef er bie toet ze were thus was; je liep ton weg ‘k weer nie woa. Tien joar lang is ne zoeo bie hem gewist. Oet ’t stormde had ne een belle an en oet ’t skoeon were was niet.
Beschrijving
Wanneer zijn vrouw bang was om in het donker op pad te gaan, sprak een man tot een hond: "Klinkaard, ga mee met mijn vrouw!" De hond begeleidde de vrouw dan tot ze weer thuis was en liep vervolgens weg. Bij stormachtig weer droeg de hond een bel. Tien jaar lang heeft de hond die mensen vergezeld.
Bron
R. Callens, Leuven, 1968
Commentaar
1.5 Plaaggeesten
west-vlaams (tielt en izegem)
123
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Klinkaard   
Naam Locatie in Tekst
Ingelmunster   
