Hoofdtekst
Me vint z’n oeders weunden ip Westkerke an den Eernegemse kassieë. Donevens weundeh e vromens. Done zein ze tegen heur. Ze gienk zie nu doad. Iederen avend hoarden me vint en de reste trappelen en schufelen lik met heur sluffers in heur huus. ’t Stoend pertaans (nochtans) leeg. Me vint en ze zusters – ’t woaren nun(nen) en z’hoarden ’t ook – gieng(en) Done heur dochters verwittigen. Ze weunde do sjuste rechtovere. Ze geloofde dat eerst nie, mo ze gienk ton algliek gon zoeken en in ene van de meuren voen(den) ze dor ip ’n ende e losse steen. Ze nam(en) dat er uut, en ze voen(den) dor e hele fortune. Me vint èt do nog ’n horlogeketen van hèt. Sedertdien is Done do nooit mi weregewist.
Onderwerp
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz. 
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz. 
Beschrijving
In Westkerke was een vrouw gestorven. Na de dood van die vrouw, hoorden de buren in haar huis geschuifel alsof iemand er op zijn pantoffels rondliep. Daarop gingen de mensen de dochters van de overleden vrouw verwittigen. In één van de muren van het huis vonden de dochters een loszittende steen, waarachter een fortuin verborgen lag. Daarna heeft men in het huis geen vreemde geluiden meer gehoord.
Bron
M.-R. Nijsters, Leuven, 1969
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (nw van houtland)
92.1
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Oudenburg
Oudenburg
Plaats van Handelen
Westkerke
Westkerke