MDESC0038_0038_14873 - Doodkaars te Poperinge

A me joenges waor’n, a me wieder joenges waor’n, heel Poperienge wos up sprietjes. En de mensch’n wet’n dat, wi, vo d’n eest’n oorloge, eni, ‘t kam oek e dookèse were, in ’t Oenzenirtjesbus, bacht’n ’t Oenzenirtjesbus. Mao dat wos een die gieng trouw’n van Petits en een die gieng trouw’n van de Rankjes van d’erberge van ‘t Oenzenirtjesbus. En z’add’n gèrn e doeningsje daor ad. En d’n een wos jaloes van d’n anger’n. Mao ’t wos mi e lantèrn up e stok, up e perse. En olle naovende, dien lantèrn sloeg dao roend, en gienk vors. En ol de mensch’n, ik lik en anger’n, gieng’n dao gaon kiek’n, nao de melkerie dao, op die trapp’n dao gaon staon. ’t Stoeg’n oltemets oengerdvichtig, twioengerd mensch’n en joenges, voer te kiek’n nao die dookèse. En ’t e toen uut ekomm’n, e weke of drie, viere achternao. ’t Wos een mi e, die en lantèrn ontstak en die sjenaovers t’n neg’n en oof, t’n tien, mi die ommelperse, en dien lantèrn dei. Ja. Ja, wieder ên dikkers gaon kiek’n, a me joenges waor’n, ja. En ‘k peis’n, ‘k peis’n da dat meer, dat is vichtig jaor eleên, ollesins, a ’t nie meer en is.

In 't Oenzeniertjesbus kwam 's avonds een doodkaars terug. Wel honderdvijftig of tweehonderd mensen kwamen naar de doodkaars kijken. In werkelijkheid was het een lantaarn op een stok waarmee één of andere grapjas de mensen bang wilde maken.

M. Deschrijver, Gent, 1961

1.3 Vuurgeesten

west-vlaams (poperinge en omstreken)

32

Vóór 1911

fabulaat

Oenzeniertjesbos (Poperinge)    Oenzeniertjesbos (Poperinge)   

Poperinge    Poperinge