WACHT0094_0094_3276 - Terugkerende dode - belofte

Dat was een zekere mens die daar gestorven was en die had een zekere belofte gedaan en alle keren 's avonds rond een zeker uur begon de deksel van een zoutkist altijd op en af te gaan. Dat was een heel oud huis en dan gingen ze zout halen en dan begon dat zo op en af te gaan. Ja, en die mensen waren dan - vroeger was dat zo - die waren dan niet op hun gemak daarmee, het is misschien maar bijgeloof, wor. Dat weet ik ook niet, want ik heb het niet meegemaakt. En dan vroegen die eens op een zekere keer: 'Indien daar ergens iets moet volbracht worden van die mens, laat het ons dan weten, dan doen we dat.' En toen zegden ze: 'Moet daar misschien naar Scherpenheuvel gegaan worden? Dan gaan we.' En de zoutkist hield op met kloppen. En toen gingen die mensen naar Scherpenheuvel. In die tijd was dat zo, vroeger gingen ze tevoet naar Scherpenheuvel, en van dat allemaal.

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

In een oud huis ging elke avond omstreeks dezelfde tijd het deksel van een zoutkist open en dicht. Omdat de bewoners van het huis bang waren, vroegen ze op een dag: "Als er voor iemand iets moet gedaan worden, laat het ons dan weten. Moeten we misschien naar Scherpenheuvel gaan?" Op dat ogenblik bewoog het deksel van de kist niet meer. Nadat de mensen te voet naar Scherpenheuvel waren geweest, spookte het niet langer in het huis.

W. Achten, Leuven, 1971

1.4 Luchtgeesten

midden-limburgs

a

fabulaat

Diepenbeek    Diepenbeek   

Scherpenheuvel    Scherpenheuvel