Hoofdtekst
Ze hebben 'm tówgesmeten. Hie in Mechelen is ene put gewèis, es-te dao ene stein in lees (liet) vallen, ene kleine, ene kleine stein in lees vallen, er waor nogal rèidelik deep: totsj! hoewrrrr, hoewrrr... mer wie ene straaljager dèi euverkump. Zjus evenzoë erg. Och veer hebben dao zoë dèk gestangen, mèt gaskes (gastjes) zoë van e jaor of twelf, twelf-dertiën, 'durfs dich dao eine in te goëien?' Ene stein d'rbènnen en op de löüp man, mer ver waoren twintig mèiter wijer, huurden ver 't nog, wie enen dónder. Ze hebben 'm tówgegoëid. Spijtig. Wat dat waor... Dat waor bij Harie S. Op 't boseinj, jao. Met nuj (nieuw) huizer te bówen hebben ze'm tówgegoëid. Spijtig. Ich blèif toen altijd van deze kant van de hèg, ich waor ene schówe (bange), ene bange. En Zjef Vanderkrach, du maogs dat vraogen, dèi hèit de stein nog dèk d'rin gegoëid. Mene leeve minsch, wat e lewejt! Mer dat dao 'n heks waor, dat wisj (wist) eederein. Jao, dat dao 'n heks gelèif haw in dat huis, dat waor de mem, ... hmm, de vrouw van Driek S. waor dat, de vrouw van Driek S., 'n aud versleten wijfke, 'n rosse, èt zoë e liëlik... (trekt lelijke snuit) ónder heure plak uit.
Beschrijving
Naast een huis waar vroeger een heks had gewoond, was een diepe waterput. Wanneer men een steen in die put gooide, weerklonk er een lawaai als een donderslag. Uiteindelijk heeft men de put dichtgemaakt.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
M/XV/100
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Maasmechelen 
Maasmechelen 