Hoofdtekst
Mè me taante Eugenie kwaam ik an de witte dukere in den doenkeren. Over de weg laagt er e groate zwarten hoend, lik e groat kalf. Me noenkel wilde mè ze djakke (soort zweep) do notoe schoppen, mo je mochte nie wi (hoor), van me taante. U me ’n ènde weg woaren, hoarden me e groate ploens. Da was e woaterduvele, zei taante Eugenie.
Beschrijving
Twee vrouwen en een man die in het donker bij een witte duiker kwamen, zagen een grote zwarte hond liggen. De man wilde naar de hond schoppen, maar hij mocht niet van zijn vrouw. Wat verderop hoorden de mensen een plons. Het was de waterduivel die in het water was gesprongen.
Bron
M.-R. Nijsters, Leuven, 1969
Commentaar
1.1 Watergeesten
west-vlaams (nw van houtland)
38.3
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Gistel 
Gistel 