Hoofdtekst
Nachtmerjes, plichte ús mem to sizzen, dy kinne troch 't gat fan in flesse hinne. Men kin se 't bêste keare mei roggemoal. Hwant rogge is heilich.
It wie yn 'e simmer en tige soel. Doe't it bêdgongerstiid woarde, sei heit: "Ik gean oer de flier lizzen, 't is my to binaud yn 't bêdsté."
't Wie ljochtmoannewaer en heit koe alles bûten sjen. Doe seach er bûten in lyts reabûnt hountsje. Dat hountsje kom op 'e doar ta. Even letter wie 't by him yn 'e keamer. Heit nom it mei syn beide earms op. Mar doe woarde it in hiel great grou beest yn syn earms, dat heit woarde deabinaud.
Hy rôp tsjin mem: "De lampe op! De lampe op!" Mar doe't mem dat die, wie de houn fuort. Hy wie troch 't kaeisgat ynkom en dêr ek wer troch wei woarn. It hat in nachtmerje west.
It wie yn 'e simmer en tige soel. Doe't it bêdgongerstiid woarde, sei heit: "Ik gean oer de flier lizzen, 't is my to binaud yn 't bêdsté."
't Wie ljochtmoannewaer en heit koe alles bûten sjen. Doe seach er bûten in lyts reabûnt hountsje. Dat hountsje kom op 'e doar ta. Even letter wie 't by him yn 'e keamer. Heit nom it mei syn beide earms op. Mar doe woarde it in hiel great grou beest yn syn earms, dat heit woarde deabinaud.
Hy rôp tsjin mem: "De lampe op! De lampe op!" Mar doe't mem dat die, wie de houn fuort. Hy wie troch 't kaeisgat ynkom en dêr ek wer troch wei woarn. It hat in nachtmerje west.
Onderwerp
SINSAG 0791 - Begegnung mit Mahr. 
SINSAG 0791 - Begegnung mit Mahr. 
SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.
SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.
Beschrijving
Nachtmerries kunnen door de hals van een fles. Je kan nachtmerries weren met roggemeel, omdat rogge heilig is.
Op een benauwde dag slaapt de vader van de vertelster niet in zijn bed, maar op de vloer. Opeens ziet hij buiten een klein roodbont hondje naderen. Het hondje staat ineens in de kamer en vader pakt het op. Dan verandert het hondje in een heel groot beest. Vader wordt doodsbang en schreeuwt naar zijn vrouw het licht aan te doen. Het hondje is echter verdwenen: het was door het sleutelgat gekomen en ook weer door het sleutelgat weggegaan. Het is een nachtmerrie geweest.
Op een benauwde dag slaapt de vader van de vertelster niet in zijn bed, maar op de vloer. Opeens ziet hij buiten een klein roodbont hondje naderen. Het hondje staat ineens in de kamer en vader pakt het op. Dan verandert het hondje in een heel groot beest. Vader wordt doodsbang en schreeuwt naar zijn vrouw het licht aan te doen. Het hondje is echter verdwenen: het was door het sleutelgat gekomen en ook weer door het sleutelgat weggegaan. Het is een nachtmerrie geweest.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 169, verhaal 9 (archief MI)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21