CJ017102

Rikele van der Veen wie boerearbeider. Alle moarnen gong er nei de boer ta. Hy gong de Nije wei lâns. Dêr wie doe in dyk njonken. Doe't er op in moarn wer dat paed lâns roan, kom der fan 'e oare kant in keardel oan, dy roan achter de dyk lâns. Sa passearden se elkoar. Rikele stande it net. Hy tocht: sa'n frjemde keardel op iere moarn, dy kin wolris net folle goeds yn 't sin ha. Dy wol grif nei Griet ta, myn wiif. Dat hwat Rikele to dwaen hie, dy gong werom en folge him. Mar hy woarde rare kjel, doe't dy keardel samar oer de dyk hinne sweefde en wei waerd by 't sinkgat. Doe't er by de boer oankaem, koed er net fiele dat er in pet op hie, sa dweiltrochwiet wied er fan 't swit.

Een man achtervolgt een verdachte kerel, die plots over de dijk zweeft en over het water verdwijnt. De pet van de man was doorweekt van angstzweet.

Collectie Jaarsma, verslag 171, verhaal 2 (archief MI)

21 juli 1966

Rikele van der Veen    Rikele van der Veen   

Griet    Griet   

Nije wei    Nije wei   

2013-03-01 14:46:21