PKNAB0448_0448_6872 - Watergeest trok jongen naar beneden

Ich heb ene mins, good gekènd, dat waor zelfs nog wijd femilie van mich, en dèi haw zoë ene jóng van e jaor of dertien-viertiën, en dèi ging zwemmen in de Maas. En dao, jà zomerdâg, dao waoren d'rs nog mier op die plaats. En inins, ene schriëf (schreeuw), en er waor weg. Verdrónken. En dèi vader van dèi jóng, mer ee zal dat nów neet tegen vrèimden zèggen hé, dèi wou hebben dat dao get in 't water zaot wat dèi jóng nao ónder getrokken haw. Dus dat waor dan ouch weer zoë e soort gèis, waterduvel of wat ouch... En dèi minsch, dat neet uit dèi kop te kallen zijn hé, neet. 'Op die plaats, en de jóng haw neet geëten of niks' zag er, 'dan kan neet anders: dao moot get gewèis zijn'. Jà...

Op een zomerdag ging een jongen van dertien of veertien jaar zwemmen in de Maas. Opeens hoorde men een schreeuw, waarna de jongen onder water verdween. De vader van de jongen geloofde dat zijn zoon door een soort watergeest naar de bodem was getrokken.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.1 Watergeesten

limburgs (maasvallei)

K/XVII/379

fabulaat

Kotem    Kotem   

Maas    Maas