MDESC0106_0107_15058 - Zieke, behekste vrouw wordt 'akrobate'!

J’adde daor e vromens, ier, vor d’n oorloge - mao ‘k kunn’n neur vornaome nie mi zegg’n - vor d’n oorloge veertiene-achttien, nateurlik. Ewel, ze wos ziej oek betoverd. En ’t ên der dao verschillige gaon biej waok’n, ezo e zeker eure, lik ’s naovends, ja, dat ku nu tiene, elve, twoe ewist ên, ke kunn’n dat nu nie djuuste nie mi zegg’n. Maor, ze beguste in neur bedde - en ze lei lam ziek, eneeje, en ze kuste nie verroer’n; ze most’n ze zieder verleg’n, wanneer da ze wilde e keeje e bitje beter wilde ligg’n, of ’t ene of ’t anger - maor up die bepaold’eure, eneeje, vloog z’uut neur bedde, eneeje. En ze sproenk up de kassiene, en toen, etwot dat e normaol’n mens nie e kut, eneeje, van de kassiene up de kasse, en van de kasse up de schouwe, up ezo e kleen schouwdiengsje. En ol de kaoders droei’n, en ol die binn’n droei roend. En de die die wakt’n, voe tiene neg’n ker’n, oe ’t gin stieve stoete waor’n, de dieje vlog’n nateurlik de straot’up van benauwtied, eneeje. En de mensch’n zelve, d’oeders van dat mensche eneeje, liep’n oek weg van schrik, eneeje. En ze goeng’n achter d’n kaplaon van Sient-Jan - ’t wos up Sient-Jansparochie da dat gebeurde - en ze goeng’n achter d’n kapelaon van Sient-Jan, en ’t moet e Serruus ewist ên - ‘k ên nooit nie anders oord of da ’t Serruus wos - en dat wos e hel’n sterk’n voer of te lez’n daoteg’n, teg’n die toverieje. Maor iej kwam, maor e rochte olleenliks nie binn’n! Zo, ’t moste e geweldig’n machtig’n ewist ên, eneeje. En bie da ’t schient, dan dat toen de paoters ewist van Ieper, die dat komm’n oflez’n ên, jaot. Mao z’is toen stille evoll’n en doodegaon, eneeje, jaos. En ze kwam up ’t laste helegans up e niet, eneeje, oetjemaoger, nog niet’nmedolle, eneeje. Ja, en ’t raorste wos, o ze in neur bedde lei, da ze normaol ziek wos, eneeje, mowt’n ze ze verlegg’n en verdrai’n; en wanneer da e beëkst wos, eneeje, sproenk ze uut neur bedde, en wos ze en akrobat, eneeje, gauw, da ‘j giej, dat en ander nieje ander nieje (sic) zoe kunn’n, dei ze ziej, en ze viel van niet, eneeje, en ze schobbelde over niet’n!

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

Vóór de eerste wereldoorlog woonde in Poperinge een vrouw die betoverd was. Vaak gingen bereidwillige mensen bij de zieke vrouw waken. Omstreeks tien, elf of twaalf uur 's avonds vloog de vrouw plots uit haar bed en sprong op de kast, iets wat een normale mens niet zou kunnen. Omdat alles in huis begon rond te draaien, vluchtte de persoon die zat te waken naar buiten en ging de kapelaan halen. Hoewel die kapelaan bekend was om zijn kracht om toverij te doen verdwijnen, raakte de geestelijke zelfs niet binnen in het huis. Men heeft dan de paters van Ieper laten komen. Toen die paters bij het huis kwamen, was de vrouw echter al overleden.

M. Deschrijver, Gent, 1961

2.1 Heksen

west-vlaams (poperinge en omstreken)

215

Vóór WOI

fabulaat

paters van Ieper    paters van Ieper   

Ieper (paters van)    Ieper (paters van)   

Poperinge    Poperinge   

Poperinge    Poperinge