HAREN0207_0207_28663 - Stekene

Stekene.As ge nor Stekene, as ’t daor ’n fiëst of kermis was; en ge ging dor naortoe; ik hên ’t nooit nie gat, mor de miëste. En ge was vremdeling en ge kwam in ’n zaol waor dan ze dânsten – en d’r waren daor amaol dânszaolen, da was daor amaol bucht he - “Va waor zijde gij?” Die jonges die waren d’r âl wa van aogedaone. “Op hoeveel tijd keude ’t afgaone, in hoeveel tijd keude ’t afluëpen?” En ten waren z’âl aon ’t kloppen en slougen. En as hij wa slougen gat ou, dan z’er op aon ’t slougen waren: “Hij moet milledzuë nog wa steken hên euk”, zeen ze.

Als mensen van Stekene naar een feest of een kermis gingen, kregen ze vaak herrie wanneer men hen vroeg vanwaar ze afkomstig waren. De anderen begonnen die persoon dan te slaan en zeiden: "Hij moet verdomme nog wat steken hebben ook!"

H. Arens, Gent, 1954

4. Historische sagen

oost-vlaams (land van waas)

170

fabulaat

Stekene    Stekene   

Stekene    Stekene