Hoofdtekst
By in boer wennen in greatfeint en in lytsfeint.
De lytsfeint wie noait bang.
Sy woenen him binaud prate mei spoeken ensa, mar dêr slaggen se net yn.
Doe sei de greatfeint: "Doarstû in flesse drank yn 'e nacht helje?"
"Hwerom net?" sei de lytsfeint.
De greatfeint docht in wyt lekken om him hinne en rint op him ta.
"Nou matst net fierder komme", seit de lytsfeint, "hwant dan slach ik dy de harsens yn."
De greatfeint tinkt: "Dat docht er doch net" en hy komt tichterby.
Doe sloech de lytsfeint him de harsens yn.
De lytsfeint wie noait bang.
Sy woenen him binaud prate mei spoeken ensa, mar dêr slaggen se net yn.
Doe sei de greatfeint: "Doarstû in flesse drank yn 'e nacht helje?"
"Hwerom net?" sei de lytsfeint.
De greatfeint docht in wyt lekken om him hinne en rint op him ta.
"Nou matst net fierder komme", seit de lytsfeint, "hwant dan slach ik dy de harsens yn."
De greatfeint tinkt: "Dat docht er doch net" en hy komt tichterby.
Doe sloech de lytsfeint him de harsens yn.
Beschrijving
Een knecht probeert zijn dappere collega angst aan te jagen door een laken om te doen en spook te spelen. De andere knecht is niet bang en dreigt het spook de hersens in te slaan als het naderbij komt. Het komt naderbij en de knecht slaat hem inderdaad de hersens in.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 173, verhaal 6 (archief MI)
Commentaar
30 juli 1966
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21