Hoofdtekst
Kludde in de val en gestraft.
Mij moeder die vertelde dikkels da vruger Kludde tusse de Schelde en e café d'r e bietje vanaf woende en dat em altij oep de rug sproeng van iemand die d'r voorbijkomde en z'n eige dan lotte drage tot on da café. Na, die boere d'r wiere da beu en oep ne kier zate ze d'r wer is te kaarte in 't café en komde d'r wer iene binne die Kludde oep z'nne rug g'ad had. En die boere sprake dan af van Kludde te gon vange. Ze wiste ongeveer waar dat em zat en ze trokke d'r mè twieë oep af, mè ne goeie knuppel. Onderweg komde ze nog mense tege en ze zeeë da ze Kludde ginge vange en die mense probeerde ze van hun gedacht af te brenge. En na sprake die twie boere onderien af van te doen of da ze bang hadde want bange mense valde Kludde on. En dan begoste ze tegenien: "Zeg, 'k zen bang zenne, seffes springt Kludde oep ons." "Da zal toch nie zeker hé!" En terwijl da ze zoe bezig ware sproeng Kludde iniens oep de rug van Piermier. En daar hadde ze na oep gewacht. Piermier houdde Kludde mè z'n veuste poete rond z'nne nek goe vast. Kludde begost mè z'n kettinge te rinkele en te grolle en te gromme, oem ze bang te make, mor ze ware in 't gehiel nie bang: "Na hemme'k a goe vast en na zulde nie mier gon loepe." En ze begoste d'r mè hun stokke oep te rammele en te slage. En dan hemme ze Kludde nor 't café gebrocht oem on d'ander te late zien en daar hemme ze'm nog is goe afgerammeld. En van toens af is Kludde noeit nie mier teruggekome!
Mij moeder die vertelde dikkels da vruger Kludde tusse de Schelde en e café d'r e bietje vanaf woende en dat em altij oep de rug sproeng van iemand die d'r voorbijkomde en z'n eige dan lotte drage tot on da café. Na, die boere d'r wiere da beu en oep ne kier zate ze d'r wer is te kaarte in 't café en komde d'r wer iene binne die Kludde oep z'nne rug g'ad had. En die boere sprake dan af van Kludde te gon vange. Ze wiste ongeveer waar dat em zat en ze trokke d'r mè twieë oep af, mè ne goeie knuppel. Onderweg komde ze nog mense tege en ze zeeë da ze Kludde ginge vange en die mense probeerde ze van hun gedacht af te brenge. En na sprake die twie boere onderien af van te doen of da ze bang hadde want bange mense valde Kludde on. En dan begoste ze tegenien: "Zeg, 'k zen bang zenne, seffes springt Kludde oep ons." "Da zal toch nie zeker hé!" En terwijl da ze zoe bezig ware sproeng Kludde iniens oep de rug van Piermier. En daar hadde ze na oep gewacht. Piermier houdde Kludde mè z'n veuste poete rond z'nne nek goe vast. Kludde begost mè z'n kettinge te rinkele en te grolle en te gromme, oem ze bang te make, mor ze ware in 't gehiel nie bang: "Na hemme'k a goe vast en na zulde nie mier gon loepe." En ze begoste d'r mè hun stokke oep te rammele en te slage. En dan hemme ze Kludde nor 't café gebrocht oem on d'ander te late zien en daar hemme ze'm nog is goe afgerammeld. En van toens af is Kludde noeit nie mier teruggekome!
Onderwerp
SINSAG 0252 - Plagegeist lässt sich tragen
SINSAG 0252 - Plagegeist lässt sich tragen 
Beschrijving
Vroeger woonde Kludde tussen de Schelde en een café. Hij sprong voorbijgangers op de rug en liet zich dan dragen tot bij het café. Toen de boeren het spelletje beu waren en in het café zaten te kaarten, kwam er weer iemand binnen die Kludde had moeten dragen. Twee boeren trokken er met een knuppel op uit om Kludde te vangen. De boeren deden alsof ze bang waren om Kludde te lokken. Even later werd één van de boeren door Kludde besprongen. Hij hield de voorpoten van de plaaggeest stevig vast terwijl de andere boer Kludde een flinke afranseling gaf. Daarna ging men Kludde laten zien in het café. Kludde is daarna niet meer verschenen.
Bron
P. Smets, Leuven, 1965
Commentaar
1.5 Plaaggeesten
antwerps (tss. antw. agglomeratie en rupelstreek)
49
Moeder van de informant
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Kludde
Kludde
Naam Locatie in Tekst
Schelle
Schelle
Plaats van Handelen
Schelde
Schelde