COOMS0050_0050_8092 - Verdwaalde zielen op zolder

Zoê is t’er hie ok is nen aave mins gewist en dao kwamp ok spraok van heksen en spoêken. Hê zee: "Da bestöt echt." Ich zee: "Mar allè Pier, gê geloêft dao toch nie aon." "Da bestöt", zee Pier en hê werd bekans kaod. Toen vertelden’em: "Wê waren is slaopen. Iniêns begost ’t boven op de zolder lawijt te maoken. Wê hoêrden altêd mar tasten op de muur. ’t Vensterken stond open, toen hoêrden we iets öt ’t vensterke vallen en ’t was precies of ze riepen: "Hulp, hulp!" Da waren verdwaolde zielen." Dieê mins geloêfde dao zoê aon da zênne zoon bê hum moest komen slaopen.

Een zekere Pier beweerde bij hoog en bij laag dat spoken en heksen bestonden. 's Nachts hoorde Pier altijd lawaai op de zolder. Toen het raampje openstond, hoorde hij iets vallen. Ondertussen leek men te roepen: "Hulp, hulp! Dat waren verdwaalde zielen".

C. Ooms, Leuven, 1968

1.4 Luchtgeesten

limburgs (beringen en omstreken)

116

fabulaat

Pier    Pier   

Heppen    Heppen