PKNAB0240_0241_6576 - Weerwolf ontmoet en later verlost

En de weerewouf, dt is wâl ech huur, van die heksen en zoë ich weit 't neet, ich heb dao noëts neet veul gelouf aan gehech hé; in Duitsland aan de brikken, in de ploog, dao waor ouch eine dèi haw de naam van weerewouf hé, en ene broor van de vader hé dèi krèig enen tillegram, zijn vrouw waor in 't kèngerbèd (had een kind gekregen) gekómmen en dèi mósj heivers (naar huis) kómmen. Ee pak zijn päkske op, en ee kaom heivers. Mer in Mestreech, aan de grenspoort, die waor âf, dus mósj-te de grens passeren veur 't kóntrol, allè, dao steit ene weerewouf veur 'm, hé. Mer dèi deeg 'm niks hé, mer dèi minsch natuurlik dèi verschrik zich en ... wie dèi trugkaom, toen zèit dèi tegen hem (= weerewouf): 'Door', zèit er, 'ich weit woë-s-dich bang bès gewèis!' 'Doe nóndedzjuse rotsak', zag er, 'waors dich dat!?' Zoë blèif dat, hé. En ene vieze kiër, waor dèi minsch dèi waor in kónzjee (congé) gekómmen en nów waoren die goon zeuken nao dat vel, die staoken zich dus gewoën in e bèirevel hé, enne, dèi waor dus hie in Belsj op kónzjee, en hawwen ze dat vel gevónden en 'nów goon ver hem dat verbrannen' zagten ze toen. En in dat ze dat vel in 't vuur smeten, stóng er bij hun. Dèi grinsde-n (griende) hé en dèi brulde, zag de vader hé, verschikkelik veur aan te huren. En naoderhand, is er hun kómmen bedanken. Is er no de paters gegangen en er hèit dat ollemaol bekènd dao dus, en toen waor er van dèi las (last) verlos.K/II: (Mer ze zagten vreuger ummers: die hawwen 'n duvelsbeukske!)PK: Jao?Jao, dat is 'n dènge. En natuurlik, dèi hèit dat âfgegeven aan de paters hé. En dan...K/II: (Es ze dat in de staof goëiden, dan woren (werden) die dat neet kwijt, hé? Ouch neet es ze 't geir kwijt waoren.)Dan brandde neet op;K/II: (dat brandde neet op, hé)K/XIV: (dao kosj-te alles nèt. Es-te zoë e beukske has (had), dan kosj-te alles. Mer du woors 't neet kwijt. Dao kosj-te alles mèt doen.)Haâl, en dèizelfde weerewouf hé, dèi aot (at) 's aoves noëts mèt die mannen mèt. Dèi haw noëts geinen hùonger, dèi kosj neet eten, dus dèi mósj weg hé, dèi mósj hie of dao heen, hé en es er dan 's aoves trugkaom, hé, -want vreuger waor dat zoë hé, die kookden altijd 's aoves middig, en dao waor dao altijd ene gooie ketel sop (soep) en van dat - en es er dan... en es 's mörges die ander mannen opkaomen, dan waor enen hawve (halve) ketel euver dèk: weg. 's Mörges waor er lèig (leeg), ram lèig (totaal leeg). Hawâl, en dat blèif dao: ee aot 'm uit, dèi aot ee zich uit, jao.K/II: (Dat heb ich ouch ins gehuurd, hie op 't Genuijt, dao is dat ouch ins gebeurd.)

SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)    SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   

Een man die in Duitsland verbleef, kreeg een telegram met de melding dat zijn vrouw was bevallen en dat hij naar huis moest komen. Bij de grenspost in Maastricht schrok de man zich haast dood toen er plots een weerwolf vóór hem stond. Omdat de weerwolf hem geen kwaad deed, raakte de man toch veilig thuis. Toen de man na een tijd terug in Duitsland aankwam, sprak één van zijn vrienden: "Door, ik weet waar jij bang bent geweest!" Daarop antwoordde de man: "Verdomme, rotzak, jij bent dat geweest!" De weerwolf at 's avonds nooit met de andere mannen mee, omdat hij op pad moest. 's Ochtends ontdekte men dan dat de kom soep half leeg was. Terwijl de weerwolf een tijdje in België verbleef, werd in Duitsland het berenvel van de man gevonden. Zodra het vel in de oven werd gegooid, stond de weerwolf bij het vuur om zijn vel te redden. Nadat alles was opgebrand, heeft de weerwolf zijn vrienden bedankt. De man is dan naar de paters gegaan om al zijn zonden op te biechten. Het boekje dat hij van de duivel had gekregen, heeft hij ook aan de paters gegeven. Het was immers zeer moeilijk om zo'n toverboekje kwijt te raken omdat men het bijvoorbeeld niet kon verbranden.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.6 Weerwolven

limburgs (maasvallei)

M/XVII/115

fabulaat

Bandopname

Maasmechelen    Maasmechelen   

Duitsland    Duitsland   

Maastricht    Maastricht