Hoofdtekst
Vroeger ut (als) er e liek in ’t huus was, wierd da heel den nacht bewakt. ’t Braandden do kèèrsen roend. Un die kèèrsen uutgieng(en) zoender ipgebraand te zien, ton liep iedereen no buten, uut het huus want ton gienk dien doon were levend worden.
Beschrijving
Vroeger waakte men de hele nacht bij een dode. Wanneer de kaarsen die rond het lijk stonden, doofden zonder dat ze waren opgebrand, dan liep iedereen naar buiten. Het was immers een teken dat de dode weer levend zou worden.
Bron
M.-R. Nijsters, Leuven, 1969
Commentaar
1.3 Vuurgeesten
west-vlaams (nw van houtland)
163.3
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Zevekote 
Zevekote 