Hoofdtekst
Der wie in dûmny, dat wie in los man. De saterdeijouns siet er yn 'e herberch. Hy brûkte gâns grouwe wurden en dronk it iene romerfol nei 't oare.
It folk stie dat min oan. "Nou mat er moarnmoarne ek noch preekje," seinen se, "hoe hat er it lef der ta, hoe doart er." Sy woenen him wol graech ôfsette, as se der in reden ta fine koenen.
Sy gongen de oare moarns nei de tsjerke ta om to hearren hoe't hy it der ôfbringe soe. En sy hienen de hoop, dat se him fange koenen.
De dûmny gong nei tsjerke ta en doe moete er de koster, dy't mei in glês wetter kom.
"Ho us even", sei de dûmny. "Smyt dat wetter fuort en gean us even mei." Doe brocht de dûmny de koster by it wetterfet, dat tsjin 'e tsjerkemuorre oansiet en fol wetter stie. Dat wetter kom fan 't dak, dat alhiel grien wie en ôfgryslike smoarch. It fet seach der ek fiis út. "Krij dêr in glêsfol wetter út", sei de dûmny. Dat die de koster en dat sette er op 'e preekstoel. It seach der helder út.
Doe't de dûmny op 'e preekstoel kom, hâldde er in preek oer de reinheid. Hy liet de minsken it glês mei wetter sjen en sei: "Sjoch, sa rein is dit wetter, wylst it komt fan in smoarch dak en út in hiel smoarch fet tape is. Sa rein," sei er, "kenne ek de wurden wêze, dy't út in ûnrein minske komme. En ûnrein binne wy allegear. Gjin minske dy't sûnder sûnden is." En sa hâldde hy in hiele moaije preek.
Net ien dy't him der hwat om meitsje koe.
It folk stie dat min oan. "Nou mat er moarnmoarne ek noch preekje," seinen se, "hoe hat er it lef der ta, hoe doart er." Sy woenen him wol graech ôfsette, as se der in reden ta fine koenen.
Sy gongen de oare moarns nei de tsjerke ta om to hearren hoe't hy it der ôfbringe soe. En sy hienen de hoop, dat se him fange koenen.
De dûmny gong nei tsjerke ta en doe moete er de koster, dy't mei in glês wetter kom.
"Ho us even", sei de dûmny. "Smyt dat wetter fuort en gean us even mei." Doe brocht de dûmny de koster by it wetterfet, dat tsjin 'e tsjerkemuorre oansiet en fol wetter stie. Dat wetter kom fan 't dak, dat alhiel grien wie en ôfgryslike smoarch. It fet seach der ek fiis út. "Krij dêr in glêsfol wetter út", sei de dûmny. Dat die de koster en dat sette er op 'e preekstoel. It seach der helder út.
Doe't de dûmny op 'e preekstoel kom, hâldde er in preek oer de reinheid. Hy liet de minsken it glês mei wetter sjen en sei: "Sjoch, sa rein is dit wetter, wylst it komt fan in smoarch dak en út in hiel smoarch fet tape is. Sa rein," sei er, "kenne ek de wurden wêze, dy't út in ûnrein minske komme. En ûnrein binne wy allegear. Gjin minske dy't sûnder sûnden is." En sa hâldde hy in hiele moaije preek.
Net ien dy't him der hwat om meitsje koe.
Onderwerp
AT 1836A - The Drunken Parson: "Do not Live as I Live" 
AT 1836A - The Drunken Parson: "Do not Live as I Live" 
ATU 1836A - The Drunken Clergyman: “Do as I Say, Not as I Do.”
ATU 1836A - The Drunken Clergyman: “Do as I Say, Not as I Do.”
Beschrijving
Gemeente ergert zich aan drinkende en groffe taal gebruikende dominee. De dominee houdt in een preek de mensen een spiegel voor door rein water uit een smerig regenvat te vergelijken met de reine woorden van de onreine mens.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 176, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
2 april 1967
The Drunken Parson: "Do not live as I live, but as I preach".
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21