CJ017603

Der wie in dûmny, dy hie heard, dat guon fan syn folkje gongen geregeld nei in biruchte herberch ta. Hy woe wite of dat wier wie en doe sette hy der op in joun op ôf. Doe't er by de herberch kom, sei er tsjin 'e kastlein: "Lit my achter troch de herberch." Dat hy kom achter yn. En ja, dêr sieten guon fan syn folkje to sûpen en to kaerten. Mar ien fan har kom gau oerein doe't er de dûmny oankommen seach en sei: "Dûmny, dûmny, jo hjir? Us herder en learaer en dy hjir yn sa'n herberch. Dit roait kant noch wâl." Dûmny rekke sa forslein troch dy wurden, dat hy koe neat sizze op dat stuit.
Doe sei ien fan 'e mannen: "Sjoch ris even, dûmny, wy sille hielendal nergens oer prate, mar dan matte jo ús bilove, dat jo snein trije kear 'troef' sizze yn jou preek."
De dûmny sei: "Ik nim it oan."
De sneins dêroan sieten dy mannen allegear yn tsjerke. Dûmny preke, mar der woarde noait in kear it wurd 'troef' sein. Dat dy mannen tochten al: "Hy doart it net to sizzen", mar doe't dûmny omtrint mei syn preek klear wie, sei er op 't alderlêst: "En 'troef, troef, troef' zegt de kaartspeler, maar ik zeg: 'Halleluja'. Amen." En dêrmei wie de preek út.

AT 1839B - Sermon Illustrated    AT 1839B - Sermon Illustrated   

ATU 1839B - Sermon Illustrated.    ATU 1839B - Sermon Illustrated.   

Dominee wordt door kerkgangers betrapt als hij in een herberg controleert wie daar zitten. Ze beloven het stil te houden als hij in de preek drie maal troef zegt. Aan het einde van de preek zegt hij dat de kaartspeler troef troef troef zegt, maar dat hij halleluja en amen zegt.

Collectie Jaarsma, verslag 176, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)

2 april 1967

Sermon Illustrated

2013-03-01 14:46:21