MDESC0053_0054_14921 - Horlogemaker denkt spook te zien

’t Wos e boer die naor uus gaot. En ad e bitje pient’n edroenk’n. En e moste e mozestraote (moze= modder) om nao ’t of te gaon, lik overol overtied. En up de platse, d’n orlogemaoker, en ad iej moet’n en orloge vermaok’n voe dien boer. En “Kiek” zeg’n “’k Zoen kunn’n die orloge nu were draog’n”. En e nam e lantèr’n mei. En die orloge, dien slienger dei ossan ezo: klieng, klieng, klieng. En d’n boer, att’n iej dat zag ofkomm’n, e knielde iej; e ja, e peisde iej dat de berechtienge wos. En ‘k wet’n nu nieje a’t d’n boer wos of d’n orlogemaker; nint, nint, ’t wos d’n orlogemaoker die zere wegspoeterde ol over de stikk’n. E ja, e wist’ iej nie wuk dat ’t wos, eneeje.

Een boer die op een avond naar huis wandelde, had in een café wat bier gedronken. Onderweg hoorde de boer een klok luiden en zag hij een figuur aankomen. De boer was ervan overtuigd dat het de pastoor was, die iemand de Laatste Sacramenten ging toedienen. In werkelijkheid was het de horlogemaker die de klok van de boer had hersteld en die kwam terugbrengen.

M. Deschrijver, Gent, 1961

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (poperinge en omstreken)

80

fabulaat

Laatste Sacramenten    Laatste Sacramenten   

Vlamertinge    Vlamertinge