Hoofdtekst
't Wie yn 'e tiid dat de minsken nammen krigen.
Doe wie der ien, dy hie noch net in namme. 't Wie in lange fint, hy stuts wol in holle boven de oaren út. Hy sei: "Kom ik ek oan 'e beurt?"
Doe knikte ús leaven Hear, en omdat er oars neat as in holle sjen koe, sei er: "Ja, kop."
Doe miende dy fint dat dat syn namme wie en elkenien neamde him tonei Jakob.
Doe wie der ien, dy hie noch net in namme. 't Wie in lange fint, hy stuts wol in holle boven de oaren út. Hy sei: "Kom ik ek oan 'e beurt?"
Doe knikte ús leaven Hear, en omdat er oars neat as in holle sjen koe, sei er: "Ja, kop."
Doe miende dy fint dat dat syn namme wie en elkenien neamde him tonei Jakob.
Onderwerp
SINUR 0037A* - Die Entstehung des Namen Jacob   
Beschrijving
In de tijd dat de mensen namen krijgen, is er iemand die nog geen naam heeft. Hij is zo lang dat hij een kop boven de anderen uitsteekt. Hij vraagt of hij ook een naam krijgt, waarop God knikt, en omdat Hij alleen maar een hoofd ziet, zegt Hij: "Ja, kop". De man denkt dat dat zijn naam is en iedereen noemt hem daarna Jakob.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 178, verhaal 4 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
25 april 1967
Die Entstehung des Namen Jacob
Naam Overig in Tekst
God   
Jakob   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
