Hoofdtekst
Tsjerk van der Veen yn 'e Harkema syn wiif Gjetsje lei op it stjerbêd. Mar sy koe mar net stjerre. Doe gong Tsjerk nei of der ek hwat wie. Doe die it bliken, dat Gjetsje de sinten fan it kloklieden (Tsjerk wie kloklieder) fordien hie foar boadskippen. Dat moest earst wer foarinoar. It wienen twa gounen. Tsjerk sei: "Ik ha se net." Mar harren soan Marten wie ek by 't stjerbêd en dy sei: "Jimme kinne se wol fan my krije." Doe't er se Tsjerk jown hie, blies Gjetsje de siken út.
Beschrijving
Een vrouw ligt op haar sterfbed, maar kan niet sterven, omdat een schuld niet is ingelost. Zodra haar zoon de schuld inlost, blaast zij de laaste adem uit.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 179, verhaal 21 (archief MI)
Commentaar
26 april 1967
Naam Overig in Tekst
Tsjerk van der Veen 
Tsjerk van der Veen 
Gjetsje
Gjetsje
Marten
Marten
Naam Locatie in Tekst
Harkema
Harkema
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21