CJ018131

Ik en myn suster wienen fan dy bern. Wy wennen yn 'e Burgumerheide en 't wie dy deis Burgumer merke.
Dêr woenen wy stomme graech hinne fansels. Mar, sinten hienen wy net. Doe sei ús mem: "Hjir ha jim in poarsje jirappelskilen." Dy koenen wy kwyt oan in minske dat se opkochte. Wy krigen der twa sinten foar. Doe hienen wy elk in sint.
Doe gongen wy nei Burgum ta. 't Wie in ûre rinnen en wy wienen op bleate fuotten. Hoazzen en klompen hienen wy net.
Doe't wy ús mei ús sint op 'e merke fordivedearre hienen, gongen wy werom by Albertsje Brjit lâns. Albertsje arbeide geregeld by de Bosgra's op 'e kwekerijen op 'e Burgumer Nijstêd. Sy wie tige bikend fanwege har kopkekiken. Der kommen altyd minsken by har, dy't de takomst wite woenen. Dêr hat se in moaije sparsint mei fortsjinne.
Dêr by Albertsje stie in apelbeam. Dy siet stiiffol mei fan dy dikke, platte, wite apels. Myn suster sei: "Sjoerd, ik freegje Albertsje om in pear apels." En sy die it ek.
Albertsje sei: "Jawol fanke, meist der wol in pear ûnder wei sykje. Mar dû mast der gjin ôfslaen."
Wy oan 't sykjen ûnder 'e beam.
Even letter kom se by ús. "Hast al guon?" frege se. "Ja, fjouwer", seinen we.
"Dan sil ik der twa ôfdwaen, dan ha jim elk trije", sei Albertsje Brjit.
Doe gongen wy fuort, in binnenpaedtsje del nei de Simmerdyk, njonken de Ritskeloanebosk.
Ik sei tsjin myn suster: "Wy matte dy apels net opite. Albertsje is in tsjoenster."
Doe smieten wy de apels fuort.
Mar ien apel, dat wie sa'n moaijen-ien, dy hâldde myn suster yn 'e bûse. Wy soenen mem earst freegje of wy him opite mochten. Sa bot siet de frees foar tsjoensters der yn.
Mem sei: "Yt dy apel mar op."
Wy ha him parte en opiten. Der is ús neat fan oerkom.

TM 3402 - De kinderschrik    TM 3402 - De kinderschrik   

Twee kinderen bezoeken op de terugweg van de markt een heks. Ze krijgen een paar appels van de heks, maar durven de appels niet op te eten omdat ze bang zijn betoverd te worden. Ze gooien de appels onderweg naar huis weg, op één - hele mooie - appel na. Thuis vragen ze aan hun moeder of ze de appel kunnen opeten. Hun moeder denkt dat het wel kan en de kinderen delen de appel samen. Ze hebben nergens last van gehad.

Collectie Jaarsma, verslag 181, verhaal 31 (archief MI)

13 april 1967

De kinderschrik

Burgumer    Burgumer   

Albertsje Brjit    Albertsje Brjit   

Albertsje    Albertsje   

Bosgra's    Bosgra's   

Bosgra    Bosgra   

Sjoerd    Sjoerd   

Burgumerheide    Burgumerheide   

Burgum    Burgum   

Nijstêd    Nijstêd   

Ritskeloanebosk    Ritskeloanebosk   

2013-03-01 14:46:21