ACORN0158_0159_12123 - Wonderbare redding

En dien eigenste vint dan’k zeggen ê van ze leven in de Bocht e schip verloren. Je krèèg e slichte zèè glik of dan’k ik doa genaamd ên ewo, en ze mast sloeg deure, en de sloepe ewo was van kork êtten verteld. En osten op dek kwaam da was oal schüm datten zaag en oal ze volk was weg en je was tewege van overboord te spriengen - die man ê ta verteld. En o’medekèè is ’t r niemand mir an boord en de joengen roept: “Ik zien ier nog”zegten. Zo die sloepe stoeg oalf vul woater ee, en zegten tegen de joengen: “M’en nog drank aan boord, ka je toch nie bie ’n bottel,” zegten “me zien toch nog mê twèèen”. En z’ên e goe klok gedoan an de bottel ewo, en de sloepe is gedreven toe ’s nuchtes. En o’t ’s nuchtes was ewo te kwaam te tuiboot - je zaag rook - en die tuiboot kwaam recht op êm stoan. Da was e Dûtsche tuiboot van Bremeraven. En j’êd em ton opgepakt en on ze effen an boord woaren is die sloepe no de groend gegoan. Da was noemoero 76, de sloepe.

Een man wiens boot aan het zinken was, merkte dat al zijn bemanningsleden al overboord waren gesprongen. Plots hoorde de man een jongen roepen: "Ik ben hier nog!" Daarop sprak de man tot de jongen, terwijl de sloep half vol water stond: "We hebben nog drank aan boord, en we zijn toch nog met z'n tweeën. Kan jij geen fles vinden?" De mannen hebben een goede borrel gedronken en de sloep is blijven drijven tot 's ochtends. Bij het ochtendgloren werden de twee mannen gered door de bemanning van een Duits schip. Kort daarop is de sloep gezonken.

A. Cornelis, Gent, 1958

4. Historische sagen

west-vlaams (kust)

100

fabulaat

Duits    Duits   

Oostende    Oostende