Hoofdtekst
De moeder van Gusten Leen, Ursula Leen, was overal bekend als ’n tovenaresse. En ze ging dikwijls naar heur gebuurs ’s navonds om daar te zitten. En de man was daar altijd weg ’s navonds om dingen te verkopen, en Ursula kwam altijd bij zijn vrouwe zitten ’s navonds.En die stoelen vergingen daar altijd, den enen stoel ging voorder dan den anderen gaan staan en der was altijd geruchte te horen. En ’s nachts als de man were thuis was, gingen ze slapen en ze hoorden niets. Maar ’s anderdaags zei de gebuur: "Maar Ivo toch, wat hebt ge gisterenavond gedaan, ‘k hoorde daar altijd vreselijk geruchte, wat is-t-er gebeurd?" – "Ewel, nieten, we zijn gisteren zelfs tielijk (vroeg) gaan slapen en we hebben wij niet opgestaan." – "Ewel", zegt den dien van naast de deure, "’k heb heel de nacht geruchte gehoord van iemand die hout kliefde."En de volgende nacht bleven ze wakker liggen en ze hoorden ’t ook: daar was iemand beneden bezig met hout te klieven. En daar was ’n beeste op ulder’ne koer die zo raar tuitte en kraaide en zukke dingen, lijk watersneppen die ’s navonds in ’t water zitten en al zukke dingen.En achter ’n paar weken gingen ze naar de paters en ze kreeg ’n kruiske van Onzen-Lieven-Here om boven de deure te hangen, en die toveresse heeft daar nooit niet meer gegaan. En pertank, ze wiste niet dat ze naar de paters geweest had. Maar met dat kruiske daar te hangen wiste dat vrouwmens dat ze daar niets meer koste doen, en z’is daar nooit niet meer geweest.Ja, ‘k heb dat dikwijls horen zeggen dat tovenaressen niet meer binnen kunnen in ’n huis waar dat ze iets dat van de paters gewijd is, hebben gehangen.
Beschrijving
In Avelgem woonde een tovenares die 's avonds vaak op bezoek ging bij haar buurvrouw omdat diens man dan weg was. In het huis van de buurvrouw waren altijd vreemde geluiden te horen. 's Nachts leek het alsof iemand hout aan het klieven was en alsof er stoelen werden verschoven. Op een dag ging de buurvrouw naar de paters, van wie ze een kruisje kreeg om boven de deur te hangen. Daarna is de tovenares nooit meer binnengekomen in dat huis. Ze wist nochtans niet dat haar buurvrouw naar de paters was geweest.
Bron
F. Van Houdenhove, Leuven, 1967
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (tussen schelde en leie)
383
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Avelgem   
Plaats van Handelen
Avelgem   
