Hoofdtekst
Ich weit niks es dat ze vreuger ouch ins gèir gingen spelen en ver mochten neet gaon dao, bij ós achter nao de Vunkelerstraot dao, het is de Auw Baan eigenlik, dao achter waor de bos kortbij. "De weerewouf is dao" zagten ze dan, jao, dao waoren ver bang veur hé. Ver huurden anders niks es van de weerewouf hé, en dat waor altijd es ver door de Vunkelerstraot opgingen, met enen houp van die kènger wie dat in dèin tijd waor, dan zóngen ver zoe altijd:Wöüfke, wöüfke, breek neet los.Veer gaon wand’len door de bos.Dan keken ver altijd nao de bos hé, en es ver dao ergens eemes (iemand) zaogen loupen, hadden ver de weerewouf gezeen hé. Ha. Zoe van alles vertèlden ze dan. En ouch es ver dao gespèild hadden, of ver hadden wie ver kènger waoren, bruutjes (broodjes) aan ’t bakken waoren, en ónder den tijd dat ver dan gingen eten jao dan had dao enen hónd tegen opgespritseld, en dan waor het de weerewouf gewèis. En zoe van alles. Du huurdes anders niks es de weerewouf in dèin tijd.
Beschrijving
Vroeger maakte men de kinderen wijs dat in de Vunkelerstraat een weerwolf zat. De kinderen zongen dan: "Woefke, woefke, breek niet los. Wij gaan wandelen door het bos".
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
R/XII/501
Kindertijd van de informant
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Rekem   
Plaats van Handelen
Vunkelerstraat (Rekem)   
