Hoofdtekst
Me moeders ze broere is op zeje vergaan. Otten ie al e bitje dood was, metje was daor allene, ’t stoeg toen mo hier en daor en huzetje ’t was nie lik nu. ‘k en ik e nichte, z’hadde zie achter heur ziekte e tiedje bie metje geweund. Overal an ’t deuregat zag ze zie petje staan. Je moe nie benauwd zien zei neur moeder. Je moe vragen worom dat’en komt. En o ze zie an ’t gaozevier (gasvuur) stoeg zag ze zie hem deur de spegel in ’t deuregat staon. E stak zen arm’uut. “Je moe no mette gaon” zei ’t en. “Mette is ziek” En ze was zei ziek. Ze was zie wel tachentieg jaor en z’is toen dood gegaon. Ze gieng zie dao anders allene gelegen en, a pette nie were gekom.
Beschrijving
Een meisje woonde na het overlijden van haar vader een tijdje bij haar tante. In iedere deuropening zag het meisje de geest van haar vader staan. "Je moet niet bang zijn", sprak de tante, "je moet vragen wat hij wil". De geest stak zijn arm uit en zei: "Je moet naar moeder gaan, want ze is doodziek". Kort daarop is het vrouwtje inderdaad gestorven. Als de geest niet was verschenen, zou het vrouwtje daar alleen hebben gelegen.
Bron
S. Van Bael - Lehouck, Leuven, 1969
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (bachten de kupe)
162
memoraat
Naam Locatie in Tekst
De Panne 
De Panne 