Hoofdtekst
Jao, vreuger waoren d’rs veul die zagten dat ze de weerewouf hawwen mooten dragen. Mer mich is zoëget toch noëts euverkomen.PK: wat zagten ze dao dan van?Jà, inins spróng dèi erges op hun hé, van achter ene boum of ‘n hèg of zoë. Dat waor hie, van Uukeve nao Boorse, dao has-te dat veul, en wijerop ouch, es te-nów nao Mestreech gings, tusschen Hoch en Smèirmaas in dao, dao hawwen ze het ouch dèks zitten. En es ze dèi e paar hónderd mèiter gedragen hawwen spróng er ouch weer âf, jà, gek hé?!PK: en dat waor ene minsch eigelik?Jao, dat waor ene minsch, mer dèi waor behep veur dat te doen, dat zaot dao zoë op zjus wie anger luj dat hebben veur te stelen, zoëget, op dèin aard…
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.   
Beschrijving
Vroeger werden de mensen vaak besprongen door een weerwolf, die ergens achter een boom of een heg zat. Tussen Uikhoven en Boorsem en langs de weg naar Maastricht zaten vaak weerwolven. Wanneer de weerwolf zich een paar honderd meter had laten dragen, liet hij zijn slachtoffer met rust.
Een weerwolf was een mens die moest toegeven aan een onweerstaanbare drang.
Een weerwolf was een mens die moest toegeven aan een onweerstaanbare drang.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
U/XVI/452
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Uikhoven   
Plaats van Handelen
Boorsem   
Maastricht   
Uikhoven   
