Hoofdtekst
Je wit da ’t miraokelbeeld van Oenze Vrouwe van Sient-Jan olle jaore roend edreg’n is in d’n Ommegang? En da ’t olle jaore moe roend edreg’n zien, of da ’t ollene gaot? Nije? Ewel, ’t wos e keeje e jaor da ’t mi d’n ommegank e vuul were wos; ’t rènde da ’t zikte; gauw, je gienk er gin oend deure jaog’n. En ezo gienk de procesje nie uut. Maor an de pasters ’s angerdags in de kerke kwam’n, zag’n ze da d’n oenderst’n boord van neur kleed helegans in moze wos: z’adde ollene ewist! En nu meug’t g’liek wuffer were zien, rèn’n, waoi’n of busch’n, ze gaon uutgaon d’r mei. En nu ku ’t oek gin kwaod nie meeje da ’t rènt, want z’e nu e plastiek’n kapuchongsje ekreg’n.
Onderwerp
SINSAG 0191 - Der Meineid   
Beschrijving
Het beeld van Onze Lieve Vrouw van Sint-Jan werd ieder jaar gedragen in de processie. Als men dat niet deed, dan ging het Mariabeeld alleen op pad. De volgende dag stelde men dan vast dat de kleding van het beeld helemaal vuil was.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
5. Sagen - Legenden
west-vlaams (poperinge en omstreken)
352
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Sint-Janskerk (Poperinge)   
Naam Locatie in Tekst
Poperinge   
