Hoofdtekst
Ha, de weerewouf hé. Mer, dat waor noëts zoë erg. Dat woor (werd) lich opgenomen volgens die auw luj, hé. De weerwouf kos-te euveral tegenkomen, mer sómmige plaatsen hawwen 'n spiciaal, hm, 'n spiciaal rippertasie op dat gebied hé. Es dao nów ene wêg get smâller woor of aan enen hook woë get veul briëmen (braambesstr.) en sjoëten stóngen, tjà, dao kosj 't zijn es-te dao mèt den aovend doorkaoms hé, de, de weerewouf dèi spróng dich achter in dene rug hé, en dan mósj-te hem dragen tot allè, tot, es-te heivers (naar huis) gings, tot-ste aan den huis kaoms, hé. Mer angers deeg (deed) dèi niks, deeg dich dèi niks. Dat waor 't ergste neet. Wâl, es-te neet good doorgings, get lansem (langzaam) waors of zoë hé, dan keilden (stoten) ee dich in d'n hiësen (kuiten), dat-ste get zouws doorloupen. Ich zèg, de weerewouf, dat waor 't neet. Dat kosj den iërste de bèste gebeuren. En die auw luj waoren ouch neet bang, hé...?
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.   
Beschrijving
Langs een smalle weg waar veel braamstruiken en boomstronken stonden, zat vaak een weerwolf die zich door voorbijgangers liet dragen. Wanneer men dan niet snel genoeg ging, stampte de weerwolf zijn slachtoffer tegen de kuiten.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
M/IX/54
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Maasmechelen   
