Hoofdtekst
Dood voorspellen
Nou hadde hier in Helvert vruuger ok iemand, die oew dood veurspelde. Da was 'n mooi tiepke, Pietje de Bont hiettenie. Mun taante wonde bij de burregemister, bij Pirke Verster dan; die wonde daor veur meid. Riggelmaotig kwaam Pietje de Bont daor aonbelle en dan zit ie "ik pejaor". Dur waore nogal veul van die tiepkes, hij hé gewond tusse Bart Braok en Schaopedonk. Daor wonde Driekse Elings ok, en Tonna zun vrouw. Pietje zee altij: Tonna, mar nie teveul praot maoke tege de bure; da doek zelluf wel. Hij ging dan bij de miense aon en dan zeetie "Zeg mar dak wel un kachel heb, mar gin kole", en as ie dan niks krig, veurspeldenie da ge dood ging, en dan zin ie durbij: "ik ha honger en gij het me nie gespijzigd" En warempul, ze ginge dood. Iederin dacht datie erm was, mar toen ie zelluf dood was hek minstuns vèfentwintig fundasie geheurd in de kerruk. 't Was un mooi menneke mee van die siep oogskus. En dan ging ie ok in de hai spaoie, op zoek nar schatte, en dan zittie: "Dan komt klomp mee unne ijzere pin en tis nooit nie diep genog". In ut oog was 't un godsvruchtig miens. Nou hadde hier twee misse; ik zat altij in de leste; daor kwaamp ie altij, en dan zat ie achtur in de kerruk, mar as ut afgelope was gong ie spesiaal in de vurste bank zitte, da ze allemaol gezien hadde dattie dur was. Mar ge moes zorruge da ge um iets gaaft
Nou hadde hier in Helvert vruuger ok iemand, die oew dood veurspelde. Da was 'n mooi tiepke, Pietje de Bont hiettenie. Mun taante wonde bij de burregemister, bij Pirke Verster dan; die wonde daor veur meid. Riggelmaotig kwaam Pietje de Bont daor aonbelle en dan zit ie "ik pejaor". Dur waore nogal veul van die tiepkes, hij hé gewond tusse Bart Braok en Schaopedonk. Daor wonde Driekse Elings ok, en Tonna zun vrouw. Pietje zee altij: Tonna, mar nie teveul praot maoke tege de bure; da doek zelluf wel. Hij ging dan bij de miense aon en dan zeetie "Zeg mar dak wel un kachel heb, mar gin kole", en as ie dan niks krig, veurspeldenie da ge dood ging, en dan zin ie durbij: "ik ha honger en gij het me nie gespijzigd" En warempul, ze ginge dood. Iederin dacht datie erm was, mar toen ie zelluf dood was hek minstuns vèfentwintig fundasie geheurd in de kerruk. 't Was un mooi menneke mee van die siep oogskus. En dan ging ie ok in de hai spaoie, op zoek nar schatte, en dan zittie: "Dan komt klomp mee unne ijzere pin en tis nooit nie diep genog". In ut oog was 't un godsvruchtig miens. Nou hadde hier twee misse; ik zat altij in de leste; daor kwaamp ie altij, en dan zat ie achtur in de kerruk, mar as ut afgelope was gong ie spesiaal in de vurste bank zitte, da ze allemaol gezien hadde dattie dur was. Mar ge moes zorruge da ge um iets gaaft
Beschrijving
Bijzondere man voorspelt de dood als hij bij het bedelen niets krijgt; zoekt naar schatten.
Bron
Collectie Van Oirschot, verslag 29, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Pietje de Bont   
Pirke Verster   
Bart Braok   
Schaopedonk   
Driekse Elings   
Tonna   
Naam Locatie in Tekst
Helvert   
Helvoirt   
Plaats van Handelen
Helvoirt   
