VODA_038_03

- Ja, ik zeg... m..maar vroeger ha je iedere keer zulke bijzondere dingen, hè.
- Joa.
- Eh, dao môt vroeger ehm, er in Duitsland môt det es gebeurd wèzen. Ehn..in..in.. ja, in Keul’n. Daor de.. daor is ‘ne baron en die vrouw die störf en die vrouw kreeg al veule gold met in de kiste [bonk, vanaf hier regelmatig een bonk op de achtergrond]. Now, en toe eh… die ki [bonk]..de det ko.. hu dat graf wordt ‘ne kere dicht’emaakt ‘s aovends en doe geet door de köster die geet daor naortoe [gepraat op de achtergrond]. En die geet daor naortoe en met de lucht in de handen en den wil e dat graf dichte maken, hè. Maor veur det e det graf dichte maakte, maakt e de kiste los. Doe die kiste losmaakte kump die vrouw geet overeind zitten en d’ zegt die vrouw: “Wat bun ‘k toch blij a ‘k verlos bun.” [bonk] Maor dao dae köster…
- […?]
- Ja, en daen köster natuurlijk wal van eur ouk.
- [….?]
- Maar, die vrouwe stiet op en die kump weer bie eur hoes.
- Hmm.
- En dao klop ze weer aan bee euren man. En doe klop ze daor en doe zeg ze… doe zegt dae man: “Wie is daor?”
Doe zeg die vrouw: “Da’s de vrouw des huizes.”
Doe zeg e….: “Dat kan niet. Dat kan nooit,” hed e zegt.
Nou, ze klopt nog maar vort aan en doe ha ze nogmaol ’ezegd weer: “De vrouw des huizes is het.” [gebonk]
“Nou, as det waor is,” zegt dae man, “den hop ich det mienen beide schimmels enne dag venster nen oetkieket.”
Nou, en terwiel [bonk] as e det zo zegt [bonk], toen klautert dae peerden [bonk] al naor boaven [bonk] tegen de trappe [bonk] op.
Maar noe is ’t wal zo, en dat is mie zeker, hèf mien oom mie zelfs verteld en hèft ’r al es ewès, in Keul’n, dat doar twee peerden staot, aan ’t dak môtten twee köppen daar in steen en die staot dao aan ’t dak aan det hoes aan oet. Dao ken wel, det in Keul’n, dao gingen de Engelsen doe ook wel hèn en eh.. bombardeerden, det die noe wal weg bun, det weet ik neet, hè. Maar det is gebeurd, dat die eh… peerden daor staon in die steen, laot maar zeg’n, met die köppe dan allene, twee schimmels.
- Ja, ja, maar ’t is ook gebeurd bee ’n hoes in..eh..in..in.. Halle is ’t gebeurd. Die heb ook ‘n [einde opname].

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Het verhaal speelt zich af in Keulen. Een overleden vrouw stond op uit haar graf en ging terug naar haar huis. Toen ze daar aanklopte en vertelde wie ze was, geloofde haar man haar niet. Hij zei dat hij hoopte dat zijn paarden (schimmels) boven uit het venster zouden gaan kijken als het waar was. Direct klauterden de schimmels de trap op.
Verteller zegt dat er een huis in Keulen is waar twee stenen paardenkoppen uit het venster kijken. Dat had zijn oom verteld. Maar hij wist niet zeker of dit huis er nu nog stond, omdat de Engelsen daar in de oorlog gebombardeerd hadden.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Datum/jaar opname is niet zeker, maar het verhaal is waarschijnlijk uitgezonden op de radio op 13 december 1972.
---
In Keulen staat het Richmodis-Haus (Neumarkt 8-10/Ecke Richmodstraße 2). Uit het raam boven in de toren van het gebouw steken twee stenen paardenkoppen.
Ze verwijzen naar de Keulse Richmodis-sage.
(bron: https://de.wikipedia.org/wiki/Richmodis-Haus)
Die Richmodis-Sage geht ursprünglich auf eine aus Flandern stammende Wandersage[1] zurück. Die 1499 gedruckte Koelhoffsche Chronik berichtet auf Blatt 286 unter der Überschrift Anno Domini 1400: „wie ein vrauwe zo Coellen, die gestorven ind begraven was ind weder upgegraven levendich (lebendig) wart“, in der der Name der Frau noch nicht genannt wird.
(bron: https://de.wikipedia.org/wiki/Richmodis-Sage)

Engelsen    Engelsen   

Duitsland    Duitsland   

Keulen    Keulen   

Halle    Halle   

Keulen    Keulen