Hoofdtekst
Dan wenne der nòch in tsjoenster by ús, dat wie Auke Hinke. Dy hie ris bisite.
"Kopke kofje?" sei se.
"Jawol."
Doe krige se de kofjekanne. Dêr geat se earst molke út.
"O heden, 't is mis", sei se.
Doe kaem der helder skjin wetter ta'n út.
"'t Is noch net klear", sei se.
Doe kaem der swarte kofje út.
De fjirde kear wie 't gewoane kofje.
"Kopke kofje?" sei se.
"Jawol."
Doe krige se de kofjekanne. Dêr geat se earst molke út.
"O heden, 't is mis", sei se.
Doe kaem der helder skjin wetter ta'n út.
"'t Is noch net klear", sei se.
Doe kaem der swarte kofje út.
De fjirde kear wie 't gewoane kofje.
Beschrijving
Als een tovenaarster koffie voor haar visite schonk, kwam er altijd eerst melk uit de kan. Daarna kwam er helder water uit en vervolgens zwarte koffie. De vierde keer was het gewone koffie.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 211, verhaal 15
Commentaar
12 juni 1967
Naam Overig in Tekst
Auke Hinke 
Auke Hinke 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21