Hoofdtekst
- Doe ’s det hee nog ‘s waal es ‘ne kere gebeurd, d’ he-je daor twië buurluu, die môt dat waken, hè?
- Oa joa.
- Now.
- Worden um eloat.
- Ja, worden dan.. ja, um eloat ook soms en eh.. beide buren moesten waken, maar doe was d’r ene bee, dae was nog maar zo‘ne.. zo’ne [proademuul?] van ‘ne kerel eweas, of misschien al ‘n [net?] es wee bein.
- Ja.
- Ja. Maor eh.. daen was dan nergens bange veur, had e zegd.
- Oa nae.
- Nae. Goed. En doe eh.. daen ander daen eh.. dae zei zo niks, was zo’ne kalme kerel ewaes, hè.
- Hm.
- Maor doe ’s aovens doe komp ze daor dan waken, ’t liek is.. ligt doar nog in eh.. in..in..
- ..de bedstee..
- ..in de beddestee.
- O jao.
- Nou, en wat wil ’t geval? Toe eh.. toen zeg ze.. die hoesgenoot’n die gaon ’s aovens naor bedde. En doe zeg ze: “Mansluu, a-je noe vannacht nog es zin heb aan ’n paar eerap.. appele, dan eh.. haalt ‘r maar wat oet ’n kelder.”
- O ja.
- Ja, want d’ bunt d’r genôg. Goed. En doe ’s nachts tegen ’n uur of twee dao krieg ze dao natuurlijk eh.. zin in.
- Ja.
- Na, en doe zeg daen een tegen daen anner: “Toe, Harry, d’ effe ’n paar appel.”
Toe zegt dean anner: “Toe, iej könt ‘r ook wel ’n paar halen.” Maor daen liet dan daen proademuul, lao’k dan maar zeggen, daen kwam ‘t op toer.
- Ja, […?]
- Daen alden die deed dat op ’n kelder, hè.
- Oa ja.
- Nou good, maor daor daen ander probeerde ‘m en he geet gauw bee det liek in ’t bedde liggen. Nou, en toe eh.. stök e de hand zoe ietske onder ’t laken en he maak ietske een rare stem en doe kump hie dao natuurlijk met die appele in ‘n kelder en nu zuut ie geen mensen meer, noe zeg e: “Doet dan mij dan ook ene.”
- [Gelach]
- Maar doe heb ze ‘m niet weer gezeen. Dao wa.. dao was e d’r vandeur gegaon. Ja.
- Oa joa.
- Now.
- Worden um eloat.
- Ja, worden dan.. ja, um eloat ook soms en eh.. beide buren moesten waken, maar doe was d’r ene bee, dae was nog maar zo‘ne.. zo’ne [proademuul?] van ‘ne kerel eweas, of misschien al ‘n [net?] es wee bein.
- Ja.
- Ja. Maor eh.. daen was dan nergens bange veur, had e zegd.
- Oa nae.
- Nae. Goed. En doe eh.. daen ander daen eh.. dae zei zo niks, was zo’ne kalme kerel ewaes, hè.
- Hm.
- Maor doe ’s aovens doe komp ze daor dan waken, ’t liek is.. ligt doar nog in eh.. in..in..
- ..de bedstee..
- ..in de beddestee.
- O jao.
- Nou, en wat wil ’t geval? Toe eh.. toen zeg ze.. die hoesgenoot’n die gaon ’s aovens naor bedde. En doe zeg ze: “Mansluu, a-je noe vannacht nog es zin heb aan ’n paar eerap.. appele, dan eh.. haalt ‘r maar wat oet ’n kelder.”
- O ja.
- Ja, want d’ bunt d’r genôg. Goed. En doe ’s nachts tegen ’n uur of twee dao krieg ze dao natuurlijk eh.. zin in.
- Ja.
- Na, en doe zeg daen een tegen daen anner: “Toe, Harry, d’ effe ’n paar appel.”
Toe zegt dean anner: “Toe, iej könt ‘r ook wel ’n paar halen.” Maor daen liet dan daen proademuul, lao’k dan maar zeggen, daen kwam ‘t op toer.
- Ja, […?]
- Daen alden die deed dat op ’n kelder, hè.
- Oa ja.
- Nou good, maor daor daen ander probeerde ‘m en he geet gauw bee det liek in ’t bedde liggen. Nou, en toe eh.. stök e de hand zoe ietske onder ’t laken en he maak ietske een rare stem en doe kump hie dao natuurlijk met die appele in ‘n kelder en nu zuut ie geen mensen meer, noe zeg e: “Doet dan mij dan ook ene.”
- [Gelach]
- Maar doe heb ze ‘m niet weer gezeen. Dao wa.. dao was e d’r vandeur gegaon. Ja.
Onderwerp
ATU 1676 - The Pretended Ghost   
Beschrijving
Twee buren waakten bij het lichaam van een overledene. Ze mochten appels uit de kelder halen als ze zin kregen in iets lekkers. Om twee uur ’s nachts wilden ze wel een appel. Terwijl de ene buur de appels haalde, kroop de ander snel bij het lijk in bed en verstopte zich onder het laken. Toen de man met de appels terugkwam uit de kelder was er geen mens meer te zien. Plots kwam er een hand vanonder het laken en een stem die zei: “Doe mij er dan ook een.” De geschrokken buur ging er vandoor en ze hebben hem niet meer teruggezien.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Motief
K1833 - Disguise as ghost   
Commentaar
Jaar van opname is niet helemaal zeker, maar het zal 1972 of eerder zijn. Een deel van de verhalen uit deze opnamesessie is nl. in december 1972 uitgezonden op de radio.
Naam Overig in Tekst
Harry   

